Zicht op EYE (9)

Nu de nieuwbouw van EYE Film Instituut Nederland bijna is voltooid beginnen Amsterdammers op het ontwerp van het Weense architectenbureau Delugan Meissl Associated Architects te reageren. Deze week: Chris Keulemans, artistiek directeur van de Tolhuistuin, directe buur van EYE. ‘De gevels zijn spectaculair, bijna intimiderend; van binnen is het warm en ademt alles film.’

Chris Keulemans, schrijver, journalist en oud-directeur van De Balie, volgde de bouw van dichtbij. Hij was bezig plannen te maken voor Tolhuistuin, de nieuwe culturele vrijplaats in Amsterdam-Noord, gevestigd in het voormalige bedrijfsrestaurant van Shell, toen hij hoorde dat EYE de sprong over het IJ zou wagen. ‘Toen het geraamte van het nieuwe filmmuseum vorm kreeg kon je de grote zaal in de lucht zien hangen. Ik dacht meteen: wat een mooi gebaar om duidelijk te maken: hier mogen jullie straks allemaal naar de film.’

Keulemans, liefhebber van het werk van Michelangelo Antonioni (‘La notte is voor de eeuwigheid’) maar ook hedendaagse regisseurs als Julian Schnabel en Dick Tuinder, was een tijdlang bestuurslid van De Filmbank, tegenwoordig EYE Experimenteel. Hij prijst de aandacht die EYE, als filmmuseum met internationale ambities, blijft houden voor ‘het kleine, onbekende en experimentele.’

Ook over het ontwerp van Delugan Meissl Associated Architects is de directe buur lovend. ‘Van buiten is het gebouw spectaculair en bijna intimiderend. Maar van binnen is het warm, alles ademt er film. In EYE komen – dankzij architectuur, inrichting en programmering – twee cruciale zaken samen: de concentratie van het kijken en de open atmosfeer van een dag aan het water.’

Paleis

Dat met de komst van EYE eindelijk een grote, comfortabele bioscoop naar het stadsdeel komt, vervult Keulemans met vreugde. ‘Vergeet niet dat Noord, een levendige republiek van ruim 80.000 inwoners, al jaren geen eigen bioscoop meer heeft. Dus het werd tijd. En dan meteen zo’n paleis!’

Volgens Keulemans zal de combinatie van het aanbod van EYE en Tolhuistuin – bekend door zijn zomerfestival met muziek, theater, dans en poëzie – ervoor zorgen dat de Noorderlingen ‘eindelijk weer naar de IJ-oever komen, een plek  waarvan ze decennialang  afgesloten zijn geweest door de vestiging van het Shell-laboratorium.’

De komst van EYE verloopt voor de Tolhuistuin-directeur overigens niet zonder kleerscheuren. ‘Ik sloot met Sandra den Hamer per sms een weddenschap af, om een fles champagne, wie het eerste officieel open zou gaan, EYE of Tolhuistuin. Zij gaat de fles winnen!’