
Vrije Universiteit Amsterdam presenteert: Flux Film
Bij de Fluxus-beweging, aangevoerd door George Maciunas, eindigde het proces van film maken niet na de laatste draaidag. Films waren bedoeld als bewegend behang dat mensen konden bekijken of konden negeren. Fluxus-kunstenaar Dick Higgins bedacht de term intermedia, en door net zoveel nadruk te leggen op de sociale omstandigheden als op de film zelf, veranderde Fluxus de filmvoorstelling in intermediale evenementen.
EYE vertoont een programma Flux Films met werk van diverse kunstenaars, samengesteld door Maciunas zelf. Ook kan het publiek meedoen aan een re-enactment van Maciunas' Piano Piece No. 13 for Nam June Paik (1964).
Bovendien een drietal Sad Movies van de Nederlandse Fluxus-kunstenaars Wim T. Schippers en Wim van der Linden (1966/67). Wèg met de dramatisch opgepompte verhaaltjes van Hollywood: de filmende kunstenaars van Fluxus betrapten het leven op extreme lulligheid, saaiheid en alledaagse schoonheid.
Met inleiding door kunsthistoricus dr. Sven Lütticken.
Met:
Fluxus (1963);
Rape van Wim T. Schippers, Willem de Ridder en Wim van der Linden (NL 1966), schokkende beelden van een non in een bos;
Summer in the Fields van Wim van der Linden (NL 1967); over al het goede dat het leven op het platteland te bieden heeft, zeker in de zomer;
Tulips van Willem de Ridder, Wim T Schippers en Wim van der Linden (NL 1966) toont in een vrijwel roerloze camera-instelling een truttig jaren-zestiginterieur. De kijker ziet een dressoir met een vaas tulpen erop. Aanzwellende, gedragen muziek begeleidt de camera wanneer deze langzaam op Nederlands nationale bloem inzoomt. In de zorgvuldig opgebouwde enscenering is het een visuele mokerslag wanneer een bloemblaadje plotseling loslaat en valt. Vervolgens trekt de camera zich weer bescheiden terug.
Lees hier Forty Years of Fluxus door Ken Friedman
Lees hier Statement on Intermedia door Dick Higgins
Enkele andere Fluxus-films van Willem de Ridder:
Flagula
Sad Movie Harem
Bon appetit
Kijk hier Maciunas's Piano Piece No. 13