George Sluizers eerste speelfilm mocht op veel waardering rekenen van de critici, maar viel bij de Nederlandse bioscoopgangers niet erg in de smaak. In het huidige tijdperk van de wereldcinema zou Sluizers debuut - een gevoelig portret van een huwelijk tussen een oude Braziliaanse rubbertapper en een jong meisje - vast zijn gewaardeerd als een fraaie mix van etnografie, avontuur en drama.
Na afloop van de voorstelling wordt regisseur George Sluizer geïnterviewd door Jan Doense.
De jury van het Filmfestival Berlijn beloonde João en het mes met een nominatie voor de Gouden Beer, waarna nog vele festivalvertoningen volgden. Sluizer nam voor zijn speelfilmdebuut een vertelling van de Braziliaanse dichter Odylo Costa Filho over een oude rubbertapper en jager in de Amazone die, tegen ieders advies in, een jong meisje wil trouwen tot uitgangspunt. Zijn passie voor zijn vrouw wordt João noodlottig: als blijkt dat het meisje al een kind heeft grijpt hij naar zijn mes. Cameraman Jan de Bont filmde (in Techniscope) op locatie in Brazilië; Sluizer werkte uitsluitend met Braziliaanse acteurs (zowel amateurs als professionals) en schreef zelf het scenario. De film is onlangs gerestaureerd door EYE.