Films uit EYE-collectie te zien op stillefilmfestival in Bologna

Van 23 t/m 30 juni vindt in Bologna de 26^ste editie plaats van Il Cinema Ritrovato, dat als een van de belangrijkste festivals geldt op het gebied van filmrestauratie; EYE is vertegenwoordigd met recente restauraties uit de collectie en een belangrijke selectie uit de Jean Desmet Collectie. Het festival is op meerdere plekken in de stad te zien, ondermeer op de Piazza Maggiore, waar elke avond gratis openluchtvoorstellingen worden gehouden.

Dit jaar stuurt EYE meer dan vijftig titels in, waaronder een flink aantal uit de vermaarde Jean Desmet Collectie die vorig jaar werd toegevoegd aan de UNESCO Werelderfgoedlijst van documentair erfgoed. Bijzondere aandacht is er voor filmmaker en schrijver Peter Delpeut, oud-hoofdprogrammeur van het Nederlands Filmmuseum (nu EYE). Delpeuts Lyrisch nitraat (1991), een compilatie van hergemonteerd materiaal uit de Desmet-collectie, geldt als wegbereider van de found footage-film die de laatste jaren steeds meer in de belangstelling staat.

Ook afkomstig uit de EYE-collectie zijn de korte ‘Dollywood’-commercials, reclamefilmpjes uit de jaren vijftig, vervaardigd door de gelijknamige Nederlandse productiemaatschappij van Joop Geesink. Dollywood had tal van internationale opdrachtgevers, onder wie Campari, Knorr en Ballantines. De filmpjes zijn nu door EYE gerestaureerd en worden in Bologna vertoond met een toelichting door een van EYE’s collectiespecialisten.

Voor het retrospectief rond een van de belangrijkste vrouwelijke regisseurs van de vroege film, Lois Weber (‘Lois Weber, una maga!’), levert EYE drie films, waaronder de digitale restauratie van Webers Shoes (1916), een sociaal bewogen aanklacht tegen onderbetaalde arbeid. Naar Bologna gaat ook een bijzonder vroeg werk van filmmaker Joris Ivens, de homemovie De wigwam (1915), die de dertienjarige Ivens opnam met zijn familie in de hoofdrollen, ruim bijna twintig jaar voor Nieuwe gronden (1933), een documentaire over de bouw van de Afsluitdijk.

Van Max Ophüls (1902-1957) tenslotte is de Nederlandse speelfilm Komedie om geld (1936) te zien die Ophüls, op de vlucht voor het naziregime, als emigrant in Nederland draaide. Komedie om geld wordt vertoond in een programma gewijd aan de krach van 1929, ‘Dopo la caduta – il cinema e la crisi de ’29.’