Tien misvattingen over stille films

Nieuwe films als The Artist (2011) laten zien dat de stille (of zwijgende) cinema nog steeds springlevend is. Het Belgische tijdschrift Moviegids verzamelde tien misvattingen over stille films, die van commentaar worden voorzien door EYE-collectiespecialist Elif Rongen.

De stille stijl heeft de wind in de rug, schrijft het Belgische tijdschrift Moviegids. Naast The Artist, de stille film uit 2011 die in Cannes in première ging, verschenen er nieuwe stille films als A Self Made Failure, Dr. Plonk, La antena en vele dvd-uitgaves van stille films. Het ene na het andere meesterwerkje wordt toegankelijk gemaakt met restauraties, nieuwe muziekstukken en begeleidende boekjes. Filmmusea en archieven hebben zich de laatste tien jaar een slag in de rondte gewerkt om alles zo op een glanzend dienblaadje te presenteren.

Maar ondanks meer dan honderd jaar cinema zitten we nog steeds met talloze hardnekkige misvattingen over de stille film. In het artikel voorziet Elif Rongen-Kaynakçi, zwijgende-filmspecialist van EYE, de volgende misvattingen van commentaar.

1. De zwijgende cinema is gedateerd
2. Acteurs konden minder passie in hun rollen leggen
3. De filmtechniek stelde toen nog niets voor
4. De settings waren onbeholpen
5. Er werd alleen maar saai drama gemaakt
6. Er was geen emotie in film
7. Er waren nog geen artiesten
8. Er waren bijna geen films
9. Films waren niet om aan te zien door de taboes
10. Artiesten hadden geen vrijheid