Filmcriticus Bart van der Put van Het Parool raakte tijdens zijn cinefiele vlegeljaren in de ban van Stanley Kubrick. In zijn lezing op 12 juli in EYE belicht hij ‘vreemde verschijnselen’ in Kubricks oeuvre, die aanleiding geven tot de meest fantastische, paranoia-achtige theorieën.
In een geïllustreerd betoog op 12 juli om 19.00 belicht de filmcriticus zijn vreemde liefde voor de kosmische odyssee, mechanische sinaasappel, metalen huls en andere verschijnselen uit het rijke oeuvre van de filmmaker. De mythen en misvattingen die daarbij aan bod komen vormen de opmaat tot de spraakmakende Franse ‘mockumentary’ Opération lune (2002), waarin de samenwerking tussen Kubrick en de NASA aan een opzienbarende analyse wordt onderworpen.
Opération lune maakt op overtuigende wijze duidelijk dat de maanlanding van 20 juli 1969 niet echt gebeurd is. Het was een knap staaltje propaganda van de CIA, waarvan slechts een kleine kring hooggeplaatste politici op de hoogte was. En ook Stanley Kubrick natuurlijk. Hij regisseerde de hele ‘maanlanding’ in opdracht van de CIA en werd later door zijn broodheren vermoord om te voorkomen dat hij uit de biecht zou klappen. Dat is alvast de overtuiging van de makers van 0pération lune. En een aantal getuigen waaronder Buzz Aldrin, Henry Kissinger en Donald Rumsfeld schijnt deze schokkende onthullingen te bevestigen. Of niet? De waarheid is immers een subjectief gegeven zodra de camera’s lopen.
De film bevat nogal wat knipogen, vooral in de keuze van de namen van sommige personages: zo zien we ene Jack Torrance (referentie naar The Shining), David Bowman (2001: A Space Odyssey) en Dimitri Muffley (Dr. Strangelove).