De Turks-Nederlands-Duitse coproductie Bizim büyük çaresizligimiz (Our Grand Despair) brengt ingehouden en licht melancholisch de vriendschap tussen twee dertigers in beeld. Het ongedwongen samenzijn van de jeugdvrienden wordt verstoord door de komst van de zus van een in Berlijn studerende kameraad.
Nihal is door een tragisch ongeluk wees geworden en vindt onderdak bij Ender en Cetin, die haar liefdevol opvangen. Al jaren doen de twee alles samen: boodschappen doen, op vakantie gaan en zelfs tv-kijken doen ze zij aan zij. Nihal met de reebruine ogen dreigt de platonische liefde tussen haar gelegenheidsooms te verstoren; die hebben niet alleen gevoelens voor elkaar maar ook voor haar, blijkt.
Van dit komische gegeven maakte regisseur Seyfi Teoman geen Turkse variant op het ‘bromance’-genre, maar een licht melancholische sfeertekening. Onuitgesproken blijft of de twee mannen een verhouding hebben, en ook van een daadwerkelijke toenadering tot de aantrekkelijke wees Nihal is geen sprake. Teoman toont zich een liefhebber van het dramaturgische understatement: de subtiele suggestie is hem voldoende. Waaruit ‘de grote vertwijfeling’ van de titel bestaat, wordt aan de kijker overgelaten.
Seyfi Teoman (1977) overleed op 8 mei van dit jaar aan de gevolgen van een motorongeluk.