The Shining (Europese versie)

Stanley Kubrick maakte van Stephen Kings horrorverhaal The Shining een zenuwslopende film vol misantropische ondertonen, met Nicholson als psychotische schrijver in huwelijkscrisis.

Kubrick was drie jaar bezig met deze inmiddels legendarische productie over de destructie van het gezin. Hij liet het hotel bouwen in de studio en experimenteerde volop met de Steadicam. Nicholsons optreden als de doorgedraaide vader en mislukte romancier Jack Torrance blijft ook nu nog verpletterend maniakaal, sinister én hilarisch. EYE vertoont zowel de ingekorte Europese als de (langere) Amerikaanse versie. 

De Europese versie
The Shining ging in Amerika uit op 23 mei 1980 in de oorspronkelijke versie van 146 minuten. Twee dagen later gaf Kubrick de opdracht aan alle operateurs om de laatste scène niet te projecteren, eraf te snijden en terug te sturen naar Warner Bros. De gesneuvelde slotscène speelt zich af in een ziekenhuis waar Wendy Torrance (Shelley Duvall) vertelt dat het lijk van haar man nooit is gevonden. Kubrick schrapte dit open einde op eigen verzoek, zodat de 142 minuten-versie de enige is die nog steeds in Amerika rouleert.

Na slechte recensies en een tegenvallende box-office in Amerika, werd The Shining vlak voor de Londonse première in 1980 aan een testpubliek getoond, waarna nog eens 25 minuten sneuvelden. Dit is de 118-minutenversie die in Europa rouleerde en die terechtkwam op latere Europese video- en dvd-uitgaves.

Het is moeilijk te zeggen welke versie de definitieve, director’s cut is. Kubrick liet beide versies op hun eigen continent rouleren en heeft nooit tussen de twee gekozen. Het Franse tijdschrift Positif oppert dat het toelaten van twee versies in Kubricks oeuvre, een dubbelfilm dus, toepasselijk is voor een filmmaker die het spiegelthema zo vaak in zijn werk heeft gebruikt.