Frost

Een moeder slaat met haar zoon voor haar gewelddadige echtgenoot op de vlucht, waarna een melancholische zwerftocht  volgt. Met een inleiding van regisseur Fred Kelemen, de vaste cameraman van Béla Tarr, aan wie EYE een tentoonstelling wijdt.

Keleman won voor zijn zwerftocht door een mentaal en fysiek Duits landschap de FIPRESCI-prijs van de internationale pers op IFFR.

Een moeder en kind breken met de gewelddadige vader van het kind en zwerven door een donker Duitsland. Keleman weet als geen ander existentiële somberheid en intense melancholie vast te leggen, waarbij de bevroren atmosfeer en het hyperrealistische acteerwerk een beklemming veroorzaken die lang blijft natrillen.

Net als zijn leermeester Béla Tarr manipuleert Kelemen de tijd niet: Het drama voltrekt zich in real time. Niet het verhaal van de film is de hoofdzaak, maar de ervaring van handelingen, lichaamstaal, landschappen en afgelegde trajecten.

NRC Handelsblad: ‘Kelemen biedt zo heel veel beelden aan die je dankbaar in je geheugen opslaat: een boven het ijs uitstekende omgevallen torenspits, de close-up van een verfomfaaid kapsel na een woeste dans, de zwaarte van een slapend kind.’