I.v.m. aangescherpte maatregelen vragen we je online je ticket voor de film en de tentoonstelling te bestellen.

Helaas, de film waar je naar zoekt is niet meer te zien in EYE.
Maar als liefhebber van klassiekers, cult-, genre- en arthouse film raden we je aan om vooral even te kijken naar het huidige aanbod.
Programma a-z

In memoriam Kees Hin

Zondag 4 oktober overleed filmmaker Kees Hin na een kort ziekbed. Voor Hin was filmen een avontuur waarvan de uitkomst nooit zeker was; Eye-directeur Sandra den Hamer en senior curator Mark Paul Meyer staan stil bij het oeuvre van een bevlogen filmkunstenaar. Te zien zijn Hins laatste film De fietser en de klassieker Roodkapje, verteld door 160 Nederlanders

De ondertitel van De fietser (2018, 80’) luidt ‘De cyclus van het leven’, waaruit blijkt dat het hier geen doorsnee documentaire betreft over Nederlands populairste vervoersmiddel.

Filmmaker en kunstenaar Kees Hin (1936-2020) maakte een bijna meditatieve film over fietsen in Amsterdam, een documentaire die hij omschreef als: ‘(…) een symfonie van de stad in beweging, vitaliteit; de spanning tussen geluk en ongeluk, van jong tot oud, rijk en arm.’ 

filmgedicht

We zien een deinende zwerm fietsers; zo nu en dan richt Hin de camera op een enkeling die hij laat vertellen over hoe de fiets een bepalende rol speelt in zijn of haar leven. In handen van Hin wordt de observerende camera een pen die een fijn geciseleerd, filosofisch filmgedicht schrijft.

Vooraf de experimentele film Roodkapje, verteld door 106 Nederlanders (1976, 18’), waarin bewoners van een straat in Haarlem en kennissen en familieleden van Hin het sprookje uit de titel vertellen, in ieder vijftien woorden oftewel zes, zeven seconden filmtijd, niet-lineair gemonteerd.

Sandra den Hamer en Mark Paul Meyer leiden de voorstelling in. Meyer, die als curator nauw met Hin samenwerkte voor het Kees Hin-retrospectief in Eye (2016), herdenkt de filmmaker hieronder.

In memoriam Kees Hin

Met het overlijden van Kees Hin verliest de Nederlandse film een bevlogen filmkunstenaar en schepper van een groot en veelzijdig cinematografisch oeuvre. Hin was een ruim een halve eeuw een van de protagonisten van de Nederlandse film en voor velen een inspirerende filmvriend.

Hins carrière kenmerkt zich door jarenlange hechte samenwerkingen en vriendschappen met filmmakers, schrijvers, producenten en componisten. Hij stond altijd klaar om mee te denken met collega’s, was een gepassioneerd leermeester voor veel jonge makers, en was bovendien een inspirerende bestuurder van talloze filminstellingen in Nederland.

werken op het grensvlak

Kees Hin begon zijn carrière in 1962 als regieassistent van Bert Haanstra. Vanaf 1965 regisseerde hij ruim honderd producties, meest documentaires die vaak opvallen door hun eigenzinnige vorm, onder meer omdat Hin zich graag op het grensvlak van documentaire en speelfilm begaf. Behalve bioscoopfilms en televisieproducties vervaardigde Hin ook verschillende installaties wanneer de vorm van de lineaire film volgens hem niet paste bij het onderwerp of bij wat hij de kijker wilde laten ervaren.

Thematisch getuigt zijn werk van een bijzondere aandacht voor de pijnlijke gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en van een fascinatie voor de levens en werken van kunstenaars, dichters en andere filmmakers.

het sublieme moment

Film maken was voor Hin een avontuur waarbij veel niet van te voren vaststond. Tijdens het maken probeerde hij ‘de koers te bepalen op open zee en dan de haven te vinden’. Film maken was voor hem het zoeken naar momenten van pijn, verwondering en schoonheid, en deze dan proberen te ‘vangen’ met de camera. Hij sprak van ‘het sublieme moment waarmee de vonk van het leven wordt doorgegeven.’

Kees Hin had een enorme geestdrift om die sporadische momenten te vinden. ‘Mijn geschiedenis, mijn bestaan is verweven met film; films maken, kijken, beleven. Mijn leven is film’, stelde hij.

complex

Hin was altijd met meerdere projecten tegelijkertijd bezig; tot aan zijn overlijden werkte hij nog aan een nieuwe productie. Voor de complexe montage van zijn films viel hij dikwijls en graag terug op zijn dochter en getalenteerde editor Barbara (1964-2020), die in juli helaas is overleden. Het is buitengewoon verdrietig dat de Nederlandse film in korte tijd twee belangrijke en kleurrijke leden verliest.

Helaas, de film waar je naar zoekt is niet meer te zien in EYE.
Maar als liefhebber van klassiekers, cult-, genre- en arthouse film raden we je aan om vooral even te kijken naar het huidige aanbod.
Programma a-z