Maborosi (Maboroshi no hikari)

Maborosi is Kore-eda’s veelgeprezen speelfilmdebuut uit 1995. Zijn uitgewogen vertelling over breekbaar huiselijk geluk staat in de traditie van grote Japanse regisseurs als Yasujirō Ozu en Mikio Naruse.

Kore-eda schetst het portret van een ogenschijnlijk doodnormaal Japans gezin, waarin de jonge vrouw Yumiko huiselijk geluk beleeft in haar huwelijk met dertiger Ikuo en haar zoontje opvoedt. Niets wijst erop dat het noodlot zal toeslaan totdat Yumiko te horen krijgt dat haar man zich voor de trein heeft gegooid. Verdoofd verlaat de jonge vrouw Osaka om onderdak te vinden in een vissersdorp – haar leven klaart op wanneer ze hertrouwt, toch blijft de herinnering aan Ikuo haar achtervolgen.

Voor zijn debuutfilm oriënteerde Kore-eda zich vooral op de visueel uitgebeende, precies-esthetische stijl van filmmakers als Antonioni en Ozu. De beelden vertellen het verhaal, van breed uitgespeelde emoties is geen sprake. De fotografie van cameraman Masa Nakabori is oogverblindend, de film won een prijs voor het beste camerawerk (Venetië) en ook de regieprijs van het filmfestival Vancouver.