Mad Max II

Foam presenteert een tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Geert Goiris, wiens foto’s – portretten, landschappen en architectuuropnamen – van een beklemmende post-apocalyptische sfeer getuigen. In samenspraak met de kunstenaar vertoont EYE in eigen huis een paar klassieke voorbeelden van filmische post-apocalyptica. Daarin mag Mad Max II niet ontbreken.

‘Punkwestern’ en ‘oerversie van dystopische cinema’ waren een paar van de epitheta die werden gereserveerd voor George Millers wraakfilm uit 1979, met een toen nog frisse Mel Gibson in de hoofdrol. Als de onverwoestbare motoragent Max Rockatansky joeg hij in een bleek woestijnlandschap achter de half-debiele barbaren aan die zijn familie hadden uitgemoord.

Twee jaar later is de situatie er niet veel beter op geworden. Max, ouder en cynischer, sluit zich aan bij een groep overlevers in de woestijn, nadat een wereldomspannende oorlog de beschaving heeft vernietigd.  De groep vestigt zich in een voormalige olieraffinaderij en wordt belaagd door nietsontziende gangs op zoek naar brandstof en onderkomen. Daar steekt Mad Max hoogstpersoonlijk een stokje voor.

De film werd onder meer uitgebracht onder de slagzin ‘In the future, cities will become deserts, roads will become battlefields and the hope of mankind will appear as a stranger.’  Regisseur George Miller laat zien hoe zo’n wereld eruit ziet.