• On the Beach at Night Alone
  • On the Beach at Night Alone
  • On the Beach at Night Alone
  • On the Beach at Night Alone
  • On the Beach at Night Alone
Bekijk trailer

on_the_beach_at_night_alone_vanaf_20_december_in_de_filmtheaters

Om deze video te bekijken moet je YouTube/ Vimeo cookies accepteren.
klik hier

On the Beach at Night Alone

Autobiografisch drama gemodelleerd naar de affaire van regisseur Hong Sang-soo met zijn vaste actrice Kim Min-hee. Zij won voor haar invoelende rol de prijs voor de Beste Actrice op het Filmfestival van Berlijn.

Younghee is een gevierde actrice die zich teruggetrokken heeft in Hamburg na een affaire met een getrouwde man, een bekende filmmaker. In een gesprek met een vriend vraagt ​​ze zich af of haar geliefde haar zal volgen en of hij haar net zo mist als zij hem. Tijdens lange wandelingen door winterse parken en langs rivieroevers probeert ze haar gevoelens en verlangens te begrijpen. 

nationaal drankje

In het tweede deel keert ze terug naar Zuid-Korea, waar ze enkele oude vrienden ontmoet in het kustplaatsje Gangneung. Ze eten en drinken samen en, zoals zo vaak in de films van Hong Sang-soo, speelt Korea's nationale drankje Soju een belangrijke rol. Beschonken provoceert, beledigt en irriteert Younghee haar vriendengroep. Younghee trekt zich opnieuw terug, ditmaal op een verlaten strand. Het lijkt alsof ze alleen maar zichzelf kan zijn in de natuur. Kim Min-hee won voor haar autobiografische rol de prijs voor de Beste Actrice op het Filmfestival van Berlijn.

Bij deze première vertoont Eye ook voorpremières van Hongs The Day After en La caméra de Claire.

Grappig, absurd en bizar. Zijn films meanderen als lome jazz, als Franse praat- en wandelfilms. Achter elke straathoek kan zich een parallelle wereld ontvouwen... **** (NRC)

Hong Sang-soo maakt de Groundhog Days van de cinema. Hij is de John Coltrane van de filmkunst, de beste improvisator die er is. (de Filmkrant)

Hong Sang-soo weet als geen ander hoe hij het simpelste gegeven een mysterieuze schoonheid moet geven. Uiteindelijk is het Kim Min-hees voorturend van kleur verschietende charisma dat de even melancholieke als absurdistische en praatgrage film richting heeft. **** (de Volkskrant)