Sonatine

Yakuza-leider Murakawa, een van de meest gewelddadige gangsters van Tokio, trekt zich met zijn mannen terug in een schuilplaats aan zee. Daar doden ze de tijd met absurde, levensgevaarlijke spelletjes. Kitano geeft een verbluffend staaltje stoïcijns acteren weg en verpakt het verhaal in heldere, uitgewogen beelden. De film is te zien in het Japan-programma, dat tot en met december duurt.

Een groot deel van Sonatine speelt zich af in een toevluchtsoord aan zee voor gangster Murakama en zijn handlangers. In deze stilistisch beeldschone scènes kijken we naar de wereld door de vermoeide ogen van Murakama. Het prachtige strand en de turquoise zee hadden een idylle kunnen zijn als het dodelijk geweld niet achter elke hoek op loer zou liggen.

Kitano wisselt gortdroge humor af met plotselinge geweldserupties. Hij laat het geweld, zoals meestal in zijn films, uitbarsten te midden van absolute stilte, waarbij de getuigen onbewogen blijven, alsof ze bevroren in de tijd zijn. Hij plaatst de handelingen in strakke kaders, vermijdt het gebruik van drukke cameratrucs en weet met zijn afstandelijkheid een voortdurende spanning op te roepen. Met Sonatine toonde Takeshi Kitano zich een overtuigend stilist, die zijn belofte in de jaren daarna meer dan waarmaakte.