Time Passes

Een controversieel Noors kunstproject laat de mogelijkheden en beperkingen van politieke kunst zien, in deze documentair ogende film van kunstenaar Ane Hjort Guttu. Samenwerking met Sonic Acts Academy, met vooraf een lezing door Hjort Guttu waarin ze ook eerder werk laat zien. Na afloop is er een Q&A.

Kunststudente Damla gaat elke dag naast de Roma-vrouw Bianca op straat bedelen en raakt bevriend met haar. "Als zij zo op straat moet zitten, dan moeten we dat eigenlijk allemaal doen. In de kunst kun je op kleine schaal veranderen wat je in het echt op grote schaal wilt veranderen", zegt Damla als ze haar controversiële project uitlegt aan haar klas aan de Academie van Beeldende Kunsten in het Noorse Bergen. Damla's kunstperformance is onderwerp van een heftig debat tussen haar klasgenoten en docent.

Het politieke kunstproject leidt uiteindelijk tot een ethische crisis bij de studente, die moeite heeft om haar insteek te rechtvaardigen. Guttu’s film stelt zo de netelige vraag of kunst enige rol van betekenis kan spelen in het verzet tegen de sociale ongelijkheid buiten de kunstacademie. Daarmee laat Time Passeszien dat kunst een bijzondere waarde heeft maar ontrafelt tegelijkertijd de beperkingen van dit soort samenwerkingsverbanden. Time Passes is een fictief verhaal, maar opgenomen in een documentaire stijl.

Ane Hjort Guttu

Ane Hjort Guttu (1971) is kunstenaar en curator in Oslo. De afgelopen jaren onderzocht ze macht en vrijheid in de Scandinavische post-verzorgingsstaat door middel van videowerken, beeldcollecties, beeldhouwkunst en fotografie. Ook is ze geïnteresseerd in de rol en verantwoordelijkheid van de kunstenaar, evenals de mogelijkheden en beperkingen van politieke kunst. Ze maakte eerder films als Furniture Isn’t Just Furniture (2017), The Lost Dreams of Naoki Hayakawa (2014), Untitled (The City at Night) (2013), Freedom Requires Free People (2011) en How to Become a Non-Artist (2007). Voorafgaand aan de voorstelling vertoont ze ook fragmenten uit haar eerdere werk.