Filmer Kees Hin overleden, in memoriam-voorstelling 18 oktober

5 oktober 2020

Op zondag 4 oktober is filmmaker Kees Hin (1936-2020) overleden. In Eye was vier jaar geleden nog een drukbezocht retrospectief te zien van Hins eigenzinnige, ruim honderd titels omvattende oeuvre. Zondag 18 oktober herdenkt het filmmuseum de man die filmen opvatte als een vorm van associërend denken.

Soldaten zonder geweren (1985), De laatste reis (1993), Cinéma invisible (2004) en Theresienstadt – Film of waarheid (1995):een greep uit een aantal speelfilms en installaties van Kees Hin, die tot twee jaar geleden nog aan zijn laatste project werkte, De Fietser – De cyclus van het leven (2018).

Kees Hin, die kort aan de Nederlandse Filmacademie studeerde, maar in 1962 koos voor de praktijk als (camera-)assistent van documentairefilmer Bert Haanstra en speelfilmregisseur Fons Rademakers, dacht graag na. Over film, het wezen van film en de relatie van film tot het leven.

Zijn beschouwelijke aard en interesse in beeldende kunst deelde hij met de bevriende schrijver K. Schippers, met wie hij meerdere, vaak experimentele, samenwerkingen aanging.

beeldspraak

Na een carrière als opdrachtfilmer – onder meer voor de NAM, de Nederlandse Aardolie Maatschappij – maakte Hin voor het televisieprogramma Beeldspraak documentaires over de vergeten schrijver Jacques Rigaut, beeldend kunstenaars Armando en Ger van Elk en schrijfster Marga Minco. De portretten van dichters en schrijvers Bert Schierbeek, Lucebert en Fernando Pessoa behoren tot Hins bekendste werk.

speels zoeken naar vorm

In 1985 debuteerde Hin met Soldaten zonder geweren (over de Februaristaking) als regisseur van speelfilms; tegelijkertijd bleef hij documentaires maken, onder meer over de jong verongelukte Wies Smals, oprichtster van galerie De Appel (Broken Circle, 1998). In de speelfilm Zaanse nachten (1999) speelde acteur Jeroen Willems de hoofdrol. 

Voor Hin waren labels als ‘speelfilm’ en ‘documentaire’ vooral dat: labels. In beide genres stond het speels zoeken naar vorm en betekenis voorop, waarbij de grens tussen speelfilm en documentaire niet eenduidig was. ‘Een dichter onder de filmmakers’ is Hin dan ook vaak genoemd.

bevlogen filmkunstenaar

Zelf merkte hij op dat het er vooral om ging om het medium waarmee je iets wilt vertellen, te bevragen. Hin: ‘Het medium is niet alleen maar het doorgeefluik, of een venster, maar is ook een manier om te interpreteren, om te reageren en om dingen met elkaar te combineren. Soms is een film het goede middel, soms een televisieprogramma en soms een installatie.’

Zondag 18 oktober organiseert Eye, beheerder van het archief dat Hin in 2016 aan het filmmuseum overdroeg, een in memoriam-voorstelling voor Kees Hin, bevlogen filmkunstenaar en denker over film.