Ze noemen me baboe, documentaire Sandra Beerends met beeldmateriaal Eye, wint twee Gouden Kalveren

6 oktober 2020

‘Beste documentaire’ en ‘beste montage’ waren de prijzen die Sandra Beerends vertelling over de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië, gezien door de ogen van een baboe, kreeg toegekend. De uitreiking van de Gouden Kalveren vond plaats op de slotavond van het Nederlands Film Festival in Utrecht, 2 oktober jl.

Voor Ze noemen me baboe maakten regisseur Sandra Beerends en editor Ruben van der Hammen, ruimschoots gebruik van de verzameling homemovies en documentaire opnamen van het filmmuseum.

Eye herbergt een schat aan beelden van het leven in het vooroorlogs Indonesië, toen Nederlands-Indië. De opnamen zijn veelal afkomstig van bemiddelde koloniale Nederlandse families – camera’s en films waren duur – die voor het thuisfront beelden schoten van hun huiselijk leven, de overweldigende natuur en de modernisering van de eilandenarchipel.

Aan de hand van de in Eye gevonden archiefbeelden, aangevuld met muziek en audiocommentaar, reconstrueert Beerends de lotgevallen van baboe Alima tijdens de Japanse bezetting, de daaropvolgende onafhankelijkheidsstrijd en de politionele acties waarmee Nederland zijn koloniale bezit probeerde veilig te stellen.

Alima bleef alleen met een dochter nadat haar geliefde, de verzetsstrijder Riboet, was gesneuveld. Tegen de zin van haar familie koos ze ervoor als alleenstaande moeder verder te gaan.

Eye feliciteert Beerends en Van der Hammen met hun Gouden Kalveren en de inventieve manier waarop zij hebben laten zien hoe de politieke strijd voor onafhankelijkheid zijn tegenhanger vond in de persoonlijke strijd van een vrouw die weigerde zich bij de status quo neer te leggen.