Let op: deze tentoonstelling is geweest.

Cinema Remake – art & film

Tentoonstelling
23 maart t/m 1 juni 2014

De tentoonstelling Cinema Remake – art & film in EYE toonde van 23 maart tot en met 1 juni 2014 het werk van filmmakers en kunstenaars die bestaande films als uitgangspunt nemen om iets radicaal nieuws te creëren.

Cinema Remake laat zien hoe het fenomeen ‘remake’ zowel binnen de cinema als in het grensgebied van film en beeldende kunst tot bijzondere resultaten heeft geleid.

In vervolg op de succesvolle openingstentoonstelling van EYE, Found Footage: Cinema Exposed, waarin het gebruik van bestaand bewegend beeld door filmers en beeldend kunstenaars centraal stond, bracht EYE de tentoonstelling Cinema Remake – art & film.

Om deze video te bekijken moet je cookies accepteren klik hier

iets radicaal nieuws

De remake is een bekend en veel voorkomend fenomeen in de wereld van de cinema. Met name in Hollywood wordt vaak teruggegrepen op bestaande films die in hun eigen tijd of land van herkomst spraakmakend waren of veel geld opbrachten. Naast populariteit en winstgevendheid zijn er ook artistiek inhoudelijke overwegingen om bestaande films opnieuw te maken en ze als uitgangspunt te gebruiken om iets radicaal nieuws te creëren. De tentoonstelling Cinema Remake liet zien hoe de remake zowel binnen de cinema als in het grensgebied van de film en de beeldende kunst tot bijzondere resultaten heeft geleid.

Let op: Deze tentoonstelling liep van 23 maart tot en met 1 juni 2014

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

  • Cinema Remake - Art & Film, Eye Filmmusuem © Studio Hans Wilschut

kunst en film

Veel kunstenaars en filmmakers grijpen bestaande, vaak iconische films aan om de filmtaal te ontrafelen, om de toeschouwer bewust te maken van de codes en ongeschreven wetten van film, en om er hun eigen verhaal mee te vertellen. Een mooi voorbeeld hiervan is het werk Recalling Frames uit 2010 van David Maljković waarin hij de beroemde film van Orson Welles’ The Trial (1962) (gebaseerd op Kafka’s Het proces (1925)) als uitgangspunt neemt om tot een geheel eigen en nieuwe installatie te komen. Maljković gebruikt stills uit de film in combinatie met recente foto’s van het modernistische gebouw in Zagreb waar gedeelten van de film oorspronkelijk zijn opgenomen, naast een 16mm-projectie en de soundtrack van de film.

Een ander voorbeeld is een werk van de New Yorkse kunstenaar Cory Arcangel waarin hij de film Colors (1988) van Dennis Hopper hermaakt tot een fascinerend, abstract kleurenspel. Cinema Remake liet in een aantal film-, foto-, dia- en video-installaties zien hoe cinema steeds weer als uitgangspunt dient om nieuwe en betekenisvolle kunstwerken te creëren.

kunstenaars

Cory Arcangel

(Buffalo, VS, 1978)

Colors, 2006

Video-installatie, kleur, geluid, duur: 33 dagen.

Courtesy Lisson Gallery, Londen; Thaddeus Ropac, Parijs/Salzburg; Team Gallery, New York

 

David Maljković

(Rijeka, Kroatië, 1973)

Recalling Frames, 2010

Installatie met z/w foto’s en 16mm-film, loop, geluid, 3’20”

Courtesy Annet Gelink Gallery, Amsterdam; Metro Pictures, New York; Sprüth Magers, Londen/Berlijn

 

Slater Bradley & Ed Lachman

(San Francisco, CA, 1975 & Morristown, NJ, VS, 1946)

Shadow, 2010

Video-installatie, kleur, geluid, 13’30”

Collectie van de kunstenaars; courtesy Galeria Helga de Alvear, Madrid; Max Wigram Gallery, Londen; Blum & Poe Gallery, Los Angeles; Team Gallery, New York

 

Clemens von Wedemeyer

(Göttingen, Duitsland, 1974)

Otjesd (Vertrek), 2005

Video-installatie (16mm overgezet op video), kleur, geluid, loop, 15’

 

The making of Otjesd, 2005

Video-installatie (16mm overgezet op video), kleur, geluid, loop, 15’

 

Affiches Otjesd, 2005

Courtesy KOW, Berlijn; Galerie Jocelyn Wolff, Parijs

 

Nicolas Provost

(Ronse, België, 1969)

Stardust, 2010

Video-installatie, kleur, geluid, 20’

Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerpen

 

Chris Chong Chan Fui &

Yasuhiro Morinaga

(Canada/Maleisië, 1972 & Japan,

1980)

HEAVENHELL, 2009

Video-installatie, z/w, geluid, 10’13”

In opdracht van NPO Koganecho Area Management Center

 

Ana Torfs

(Mortsel, België, 1963)

Displacement, 2009

Installatie met z/w diaprojecties op tegenoverliggende wanden, draadloze koptelefoons, Engels gesproken, loop, 50’

Courtesy Ana Torfs & Baltic Art Center Visby

 

Gregory Crewdson

(Brooklyn, NY, VS, 1962)

Untitled (Union Street), 2006

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (The Falls), 2006

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (Twin Beds), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (The Letter), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (The Mother), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (The Father), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (Spiritual Wife), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (Edie in the Trailer), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Untitled (Dispatch), 2007

‘Beneath the Roses’

 

Archivale pigmentdrukken, oplage 6

Courtesy White Cube, Londen

films, talks, events

In de filmzalen werden speelfilms vertoond waarbij het bronmateriaal is gekneed tot een geheel op zichzelf staand filmwerk, die een vergelijking met hun origineel glansrijk doorstaat. Zoals A Fistful of Dollars (1964) van Sergio Leone, die daarmee op basis van Yojimbo (1961) van Akira Kurosawa de spaghettiwestern lanceerde.

Daarnaast was er in het programma plaats voor de films die in de expositie door de kunstenaars zijn gereconstrueerd en van nieuwe betekenis zijn voorzien, zoals Colors (1988) van Dennis Hopper en The Trial (1962) van Orson Welles.

Het Cinema Concert op 25 mei stond in het teken van een van de meest geremakete films aller tijden: Phantom of the Opera uit 1925. Ook de edities van de maandelijkse serie Cinema Egzotik met Martin Koolhoven en Ronald Simons stonden in het teken van de remake, met op 21 maart een double bill van de western High Noon (1952) en diens sciencefiction-remake Outland (1981). Op 16 mei gaven Koolhoven en Simons overtuigend bewijs waarom Lost Highway (1997) van David Lynch als een remake van crimeklassieker Kiss Me Deadly (1955) van Robert Aldrich moet worden gezien. Ook de meer letterlijke remake kreeg een podium: de avond van 10 mei stond in het teken van een van de beroemdste remakes met de double bill van Scarface (1932 en 1983).

Let op: deze tentoonstelling is geweest.