À bout de souffle

De eerste lange speelfilm van Godard trok meteen internationaal de aandacht, niet in het laatst door het onbevangen acteren van Jean-Paul Belmondo en Jean Seberg. À bout de souffle, naar een idee van François Truffaut, was het manifest van de nouvelle vague. De handheld camera volgt Patricia (Seberg), verkoopster van de New York Herald Tribune die losjes ingaat op de avances van de voortvluchtige autodief Michel Poiccard (Jean-Paul Belmondo). Poiccard wordt verliefd, Patricia geeft hem aan bij de politie, ademloos vindt hij de dood in de straten van Parijs.

Jean-Luc Godard zei in 1962: "À bout de souffle was het soort film waarin alles mag: daar ging het om. Alles wat mensen deden, kon ik in de film stoppen. Dit was mijn uitgangspunt. Ik zei tegen mezelf: we hebben Bresson al gehad, we hebben net Hiroshima mon amour gehad, een bepaald soort cinema staat op het punt om te verdwijnen, of is misschien al geëindigd, dus laten we de finishing touch toevoegen, laten zien dat alles kan."

Vertoning van de 4K-restauratie, ter gelegenheid van Richard Linklaters nieuwe film Nouvelle Vague, ook te zien in Eye, net als de documentaire Godard, seul le cinéma.

4K-restauratie

À bout de souffle is in 4K gerestaureerd door STUDIOCANAL met hulp van de CNC en begeleid door het laboratorium L'Image Retrouvée. Zij restaureerden vanaf de originele filmnegatieven, die oorspronkelijk op twee soorten film waren opgenomen: Gevaert Belgium en Ilford Pancromatic. Tijdens het restauratieproces werd rekening gehouden met deze twee verschillende filmtexturen, wat resulteerde in een volledige 4K-restauratie die de oorspronkelijke artistieke bedoelingen van de regisseur respecteert.