Aïcha

Alles wordt anders voor de 28-jarige Aya (Fatma Sfar) als het busje waarmee ze naar haar werk gaat, verongelukt. Alle inzittenden zijn omgekomen, Aya is de enige overlevende. Snel neemt het kamermeisje een besluit: ze neemt een nieuwe naam aan en vertrekt, zonder papieren of connecties, naar Tunis.

Omdat iedereen aannneemt dat Aya – nu Amira – is overleden kan ze de sprong maken van een gekluisterd bestaan in de provincie naar het grotestadsleven. In Tunis heerst een relatief liberaal klimaat, voor alleenstaande vrouwen is er meer ruimte. Toch moet Amira op haar hoede zijn: als ze de belangrijkste getuige is van een politieblunder, raakt ze verstrikt in een net van corruptie en chantage.

Dromen genegeerd

De tweede lange speelfilm van Mehdi Barsaoui – eersteling Un fils (2019) werd onderscheiden met een César – tekent een gelaagd portret van een jonge, zelfbewuste vrouw die zich niet wil laten inperken door religieuze en patriarchale tradities.

Aïcha duikt in het leven van Tunesische jongeren, wier dromen maar al te vaak worden genegeerd; de beloftes van de Jasmijnrevolutie (2010) lijken definitief verwaaid. Vrouwenhaat, corruptie, onderdrukking en religieus fanatisme leggen veel druk op de Tunesische samenleving. Moet een mens eerst sterven om vrij te zijn in Tunesië?