Amazing Grace

In januari 1972 nam Aretha Franklin, bijgestaan door een Californisch kerkkoor, in twee avonden een album op dat nog altijd als het best verkochte gospelalbum aller tijden geldt. Regisseur Sydney Pollack (Three Days of the Condor, Tootsie) was erbij om de sessie op film vast te leggen.

Het had overigens weinig gescheeld of dit muzikale tijdsdocument was de wereld voor altijd onthouden. Allereerst slaagde Pollack (overleden in 2008) er al die jaren niet in beeld en geluid synchroon te krijgen. Nadat dat probleem verholpen was, verhinderde een juridisch conflict tussen Franklin en coproducent Alan Elliott de vertoning van de voltooide versie.

hallelujah!

Na Franklins dood in augustus 2018 kreeg Elliott van Franklins nabestaanden alsnog toestemming om de film in roulatie te brengen. Was het het wachten waard? Om met de recensent van The Guardian te spreken: 'Hallelujah, yes!' Amazing Grace toont de Queen of Soul op haar absolute hoogtepunt; koor en musici, en niet in de laatste plaats zichzelf, opzwepend tot grote, om niet te zeggen goddelijke hoogte.