Bliss #2

Derek Jarmans vaste actrice Tilda Swinton, improviseert bij het voorlezen van teksten ('unplanned reading') bij de tonen van de live geluidsscore van componist Simon Fisher Turner en Giuseppe Doronzo, tegen een volledig blauwe achtergrond, geïnspireerd op Yves Klein.

Bliss is twee keer opgevoerd voordat Jarman de kans aangreep er een versie voor de filmtheaters van te maken. Hij was toen al aidspatiënt, gedeeltelijk blind en zag blauwe vlekken. De film is een reflectie op liefde en verlies, zijn gevecht met aids en zijn naderende dood.

Derek Jarman (1942-1994) was een Brits kunstenaar, filmmaker, kostuumontwerper, theatervormgever, schrijver, dichter en gay-activist. Hij werd vooral beroemd als filmregisseur om zijn Romantische (in de zin van groots en meeslepend) underground films. Jarman geldt als een vernieuwer van de Britse film en een grootheid van de queer cinema. Tot zijn bekendste films behoren Blue (1993), The Garden (1990) en Caravaggio (1986), een biografisch drama over het leven van de getormenteerde zestiende-eeuwse schilder. In Caravaggio maakte Tilda Swinton haar debuut als filmacteur.