Classics on the Move

Aki Kaurismäki, Jacques Tati, Jane Campion, Jørgen Leth, Zbigniew Rybczyński en Herz Frank zijn filmregisseurs die een belangrijke stempel hebben gedrukt op de wereld van de cinema. Maar wat hebben deze gelauwerde filmmakers gemeen, behalve een passie voor cinema en de drang om het leven te doorgronden via het filmische kader? Cinedans nodigt je uit om met een frisse blik te kijken naar de korte films die zij aan het begin van hun carrière maakten en deze films te benaderen vanuit het perspectief van choreografie.

Choreografie is te vinden in ons dagelijks leven, in kleine gebaren en routines, in de manier waarop we door ruimtes bewegen. Deze zorgvuldig samengestelde selectie van films onderzoekt choreografie als een methode om verhalen te construeren. In Zbigniew Rybczyński's Tango passeert een eindeloze reeks bewegingsmogelijkheden in een kleine ruimte de gefixeerde blik van de kijker. Aki Kaurismaki toont in Tavern Man de belevenissen gedurende een dag van zijn personage door middel van een aaneenschakeling van gechoreografeerde mise-en-scènes. In Ophelia's Flowers experimenteert de Deense filmmaker Jørgen Leth met ritme, abrupte teksten en een rafelige montage alsof het een dansstijl is. En Jacques Tati ontleedt in zijn allereerste film, School for Postmen, de routine van een postbode tot een absurde en hilarische dans, uiteraard door hemzelf gespeeld.

Dit programma is samengesteld en wordt ingeleid door Cinedans-programmeur en filmmaker Kristina Daurova.

Tavern Man

FI, PT | 2012, 15’

Regie: Aki Kaurismäki

Een doorsnee dag uit het leven van een eenzame man die werkt in een slechtlopende taverne in het historische centrum van Guimarães, een oude stad in Portugal. Overdag brengt hij zijn tijd door met het bedenken van nieuwe menu-ideeën voor zijn taverne, terwijl hij zich 's nachts klaarmaakt om een speciaal iemand te ontmoeten. Een smachtende meditatie over onvervulde dromen zonder dialoog.

Passionless Moments

AU | 1983 | 12’

Regie: Jane Campion, Gerard Lee

“Er zijn een miljoen passieloze momenten in je buurt; elk heeft een fragiele aanwezigheid die vervaagt terwijl het zich vormt”, zegt de verteller in deze samenwerking tussen regisseurs Jane Campion en Gerard Lee, gemaakt tijdens hun studietijd. Een verzameling van tien alledaagse gênante en ongemakkelijke momenten, elk met een eigen ongemakkelijke en absurde herkenbaarheid.

Tango

PL | 1981 | 9’

Regie: Zbigniew Rybczyński

De avant-gardistische animatiefilm Tango van de Poolse experimentele filmmaker en kunstenaar Zbigniew Rybczyński uit 1980, die een Oscar won, begint met een jongen die door een raam een kamer in klimt om een bal te pakken. Geleidelijk vult de kamer zich met meer mensen, die elk in een loop alledaagse handelingen uitvoeren. Als een gechoreografeerde dans bewegen de 36 individuen in en rond de kamer, zonder ooit met elkaar in botsing te komen. Rybczyński creëerde dit effect door in zijn animatie 16.000 geschilderde en getekende celmatten te combineren. Een puur analoog productieproces van enkele maanden.

Ophelia’s Flowers

DK | 1968 | 7’

Regie: Jørgen Leth

Jørgen Leth's experimentele versie van Ophelia's beroemde bloemenmonoloog uit Shakespeare's Hamlet, is een korte film over de Scandinavische lente als mentale toestand, en laat zien hoe ze bloemen verzamelt en haar afgebrokkelde wereld omvormt tot een boeket van vreemde droomvisioenen. Door middel van ritme, abrupte teksten en gefragmenteerde montage onthult Leth een verstoorde werkelijkheid die de waanzin van de hoofdpersoon weerspiegelt, net als in de oorspronkelijke scène.

Ten Minutes Older

LV | 1978 | 10’

Regie: Herz Frank

Een 10 minuten durende reis door de emoties op de gezichten van kinderen. Wat zij zien, zien wij niet; in plaats daarvan kunnen we alleen getuige zijn van de gefocuste gezichten van deze kleuters terwijl ze naar een poppenkast kijken. De emoties die achter hun uitdrukkingen schuilgaan veranderen snel en zijn onmogelijk in een oogwenk te bevatten... Verveling? Opwinding? Verdriet? Vreugde? Ten Minutes Older is een van de boeiendste meditaties over het verstrijken van de tijd en de meeslepende spanning van het kijken, prachtig vastgelegd op film.

School for Postmen

FR | 1947 | 16’

Regie: Jacques Tati

In een klein plattelandspostkantoortje krijgen drie postbodes van hun chef de opdracht om het ritueel van het bezorgen van post te ontleden en vervolgens de handelingen na te volgen. Een korte film geregisseerd door, en met in de hoofdrol Jacques Tati, die een onhandige Franse postbode speelt die per se wil bewijzen dat hij net zo snel kan zijn in het bezorgen van post als de Amerikaanse brievenbestellers.