Dodes'ka-den

Dodes'ka-den volgt de verwikkelingen van een groep mensen rond een vuilnisbelt: een vader en zoon die in een verlaten auto wonen, een oude, arme maar grotendeels gelukkige kunstenaar, kibbelende stellen, een jonge vrouw die door haar oom wordt mishandeld, een jongen die fantaseert dat hij een trambestuurder is. De filmtitel Dodes'ka-den slaat op het geluid dat die jongen gebruikt om het geluid van zijn denkbeeldige tram na te bootsen.

Kurosawa werpt zoals altijd een liefdevolle blik op zijn personages die verstrikt zijn geraakt in hun ellendige leven – Kurosawa is een van de grote humanisten van de cinema. De personages lijken gedoemd om hun fouten te herhalen, gevangen in het systeem dat hen in de eerste plaats naar de vuilnisbelt heeft verbannen.

Kurosawa filmde in kleur zodat de levens van deze mensen er toch niet al te grimmig uit zouden zien, zo vertelde hij in een interview. In zijn fresco mengt hij het weerzinwekkende en groteske met het sublieme.

Hoop en angsten

De grote vraag in Kurosawa's oeuvre keert ook hier weer terug: waarom bestaat het kwaad? Waarom zijn de mensen zo ongelukkig? Waarom laten ze zich ketenen door onrechtvaardigheid, slechtheid, lafheid en angst?

Dodes'ka-den werd gemaakt in een tumultueuze periode in Kurosawa's leven. Al zijn hoop, angsten en artistieke passie heeft hij in deze film gestopt. Maar wanneer Dodes’ka-den flopt krijgt hij in Japan geen film meer geproduceerd. Kurosawa raakte in een depressie en deed in 1971 een mislukte poging tot zelfdoding.

…Geweldig… (Friesch Dagblad)