Eyes of the Machine

Mocht ze haar man en familieleden ooit nog terugzien, dan zou ze hen om vergeving vragen, zegt Kalbinur Sidik met verdriet in haar ogen. De prijs die ze heeft betaald voor het vertellen van de waarheid over China’s vervolging van de Oeigoeren in Oost-Turkestan (Xinjiang) is immens. Maar ze kan niet zwijgen. Als Oezbeekse, opgegroeid in de Oeigoerse gemeenschap, heeft ze met eigen ogen gezien welke methoden de Chinese staat gebruikt om de Oeigoerse bevolking uit te roeien.

Haar herinneringen aan mensonterende interneringskampen worden verweven met de monotonie van de staatspropaganda, die spreekt van ‘trainingscentra’ waar extremistische ideeën uitgebannen zouden worden. De controle reikt zelfs tot achter de voordeur, via een programma dat gezinnen verplicht partijleden in huis op te nemen.

Drie maanden nadat ze in 2019 haar land wist te ontvluchten, verdween haar echtgenoot, die moest achterblijven en van wie nu elk spoor ontbreekt. Ondanks het gevaar ziet Sidik het als haar plicht te getuigen van de etnische zuiveringen. Met foto’s, onderschepte berichten en open-source-data legt Eyes of the Machine de machinerie van onderdrukking bloot.