Grave of the Fireflies

Het lot van twee Japanse kinderen in oorlogstijd wordt gelijk in het begin al aangekondigd. Helemaal alleen sterft de jonge Seita van de honger op een treinstation. Zijn verhaal begint. "21 september 1945. Dat was de dag dat ik stierf". Daarvoor probeerden hij met zijn zusje te overleven in een verlaten grot aan een meer, nadat ze waren weggelopen bij hun kille tante. Kind mochten ze niet zijn.

Grave of the Fireflies heeft de reputatie opgebouwd als een van de donkerste – en beste – Ghibli-films ooit gemaakt. Het speelt zich af tijdens het Amerikaanse bombardement op Japan in de slotfase van de Tweede Wereldoorlog. Typerend voor de even eenvoudige als indrukwekkende manier waarop het verhaal wordt verteld, is de scène waarin een groep vissers uitkijkt over de baai terwijl de stad Kobe aan de horizon in vlammen opgaat. De vissers zijn alleen van achteren te zien. Niets beweegt, maar we voelen de stilte van de ramp.

Regisseur Isao Takahata, medeoprichter van Studio Ghibli, baseerde zich op persoonlijke ervaringen: hij overleefde zelf de verwoestende luchtaanval op zijn kustplaats Okayama. Met zijn meesterwerk, rijk aan details en impressionistische beelden, wilde hij de impact van oorlog op mensen dichterbij brengen.

Roger Ebert, die Grave of the Fireflies een van de grootste oorlogsfilms ooit vond, zei erover: "Deze film gaat niet over deze kinderen met honger, maar over het idee van kinderen in oorlogstijd, dus over alle kinderen met honger."