Jaws

Zomer 1975. Jaws, de tweede lange speelfilm van nieuwkomer Steven Spielberg verschijnt in de bioscopen. Na uitbreng blijven de stranden verdacht leger dan vóór de film. Want wie durft zelfs maar een teen in het water te steken na het zien van deze bloedstollende thriller over een witte haai die een pittoresk badplaatsje onveilig maakt?

Spielberg laat in zijn doorbraakfilm – drie Oscars, totaalopbrengst van 470 miljoen dollar op een budget van 9 miljoen – de beroemdste haai uit de filmgeschiedenis maar zelden zien. Tijdens de eerste aanval op een nachtelijke zwemster is de haai zelfs niet in beeld.

De mechanische haai mocht dan het lokkertje zijn, het was het acteurstrio Roy Scheider, Richard Dreyfuss en Robert Shaw dat de film hoofd, hart en ziel gaf. Met de verbroederingsscène tussen nerdy wetenschapper Dreyfuss en rauwe zeebonk Shaw als hoogtepunt.

Treffend minimalistisch

Hollywood had er een nieuw fenomeen bij: de summer blockbuster. Jaws is zo de blauwdruk geweest voor vele generaties monsterfilms. Componist John Williams kreeg een Oscar voor zijn Hitchcock-achtige, treffend minimalistische score: net als de toeschouwer denkt de spanning los te kunnen laten, slaat de muziek toe.

Restauratie

Jaws is een aantal jaren geleden volledig gerestaureerd, in samenspraak met Steven Spielberg en het postproductieteam van Amblin Entertainment. De technici van Universal Studios Digital Services legden zich toe op het nauwgezet herstellen van de kleurbalans, het verwijderen van vuil en krassen en het herstellen van aanwezige schade. Na de restauratie van het beeld werd ook de soundtrack opgewaardeerd om de klank te optimaliseren.