Jigoku

Nobuo Nakagawa is de meester van de J-horror. Zijn Japanse hororklassieker Jigoku bouwt voort op boeddhistische ideeën over vergelding en het hiernamaals: na de dood moeten we boeten voor onze aardse zonden. Jigoku is gemaakt in een tijd waarin de horrorfilm internationaal een renaissance beleefde, maar deze verbluffende film lag toen al mijlenver af van de films die destijd in de jaren 60 in het Westen werden gemaakt. Zelfs naar de huidige maatstaven is Jigoku behoorlijk expliciet. De fantasmagorische beelden doen denken aan Het Laatste Oordeel van Hieronymous Bosch en de stille-filmklassieker Häxan van Benjamin Christensen (1921).

hel

Jigoku vertelt het griezelige verhaal van theologiestudent Shiro, die na een dodelijk auto-ongeluk vol schuldgevoel terugkeert naar huis om zijn ernstig zieke moeder te bezoeken. Daar voelt hij zich aangetrokken tot Sachiko, de dochter van een schilder, die lijkt op zijn verongelukte verloofde Yukiko. Het is het begin van een reeks gruwelijke gebeurtenissen waarin alle hoofdpersonen in de hel angsten ondergaan die overeenkomen met hun misdaden.

Met Engelstalige inleiding door Tom Mes (Universiteit Leiden). Tom Mes publiceert regelmatig over Japanse film en was jarenlang editor-in-chief van www.midnighteye.com.