Lesbisch verlangen & bejaarde krakers

In de tweede helft van de jaren tachtig startte een groep homoseksuele en lesbische filmliefhebbers het Gay & Lesbian Filmfestival. Een uniek evenement dat slechts twee keer plaatsvond – in 1986 en 1991 – maar een groot succes was. Gestreefd werd er naar gelijke vertegenwoordiging van homo- en lesbische films in hun programma, met zowel een ‘mannenprogramma’ als een ‘lesbisch programma’, samengesteld door twee verschillende curatoren. Terwijl mannelijke homo-erotiek zijn gevestigde platforms had, was lesbisch verlangen nog steeds schaars.

De Nederlandse filmmaker en cinemathograaf Anne Marie Borsboom maakte lesbische verhalen zichtbaar. Haar geestige korte film Tempted (1991) met zangeres Mathilde Santing, ging tijdens het festival in première en werd daarna wereldwijd vertoond op diverse filmfestivals. Ze bracht twee vrouwen te paard samen als symbool voor de moeite die vrouwen hadden met de versiertechniek. Dit soort films over lesbische romantiek en verlangen waren toen nauwelijks te zien.

Interesse voor mensen in de marge van de samenleving is altijd aanwezig geweest in het werk van Borsboom, van een van haar vroegste films, Een leven aan de jaren (1984), tot haar meest recente productie BOI (2014, nog te zien op NPO3) veertig jaar later. Al tijdens haar studie aan de Filmacademie neemt ze eigen initiatieven om seksistische structuren te doorbreken en overtuigt ze de publieke omroep (buiten de Filmacademie om) om haar middellange eindexamen film Een leven aan de jaren (1984) uit te zenden. Deze feelgood feministische film, vol vrouwelijke kracht, was een succes en herhaaldelijk op tv te zien.