Maya, Give Me a Title

Filmmaker Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind, 2004), die pendelt tussen Los Angeles en Parijs, is vaak langere tijd van huis. Tussen haar derde en achtste jaar vroeg hij daarom zijn dochtertje Maya hem titels op te geven, waarvan hij dan korte cut-out-animaties maakte, met louter gekleurd papier, schaar en plakband, en Maya zelf telkens in de heldhaftige hoofdrol. Veel handmatiger wordt het niet – je ziet Michels handen vaak zelfs letterlijk in beeld, bezig de eenvoudige, maar zeer levendige figuurtjes te knippen en verschuiven.

Met toestemming van Maya heeft papa nu een deel van de ruim vijftig animatiefilmpjes die hij voor haar maakte achter elkaar geplakt en zo zijn allereerste lange animatie gecreëerd, de lieve compilatiefilm Maya, Give Me a Title. En na het succes (hij won op de Berlinale de jeugdcompetitie tot veertien jaar) compileerde hij ook maar meteen een tweede: Maya, Give Me Another Title verscheen reeds in de Franse bioscopen.

Maya’s kinderlijke fantasie past perfect bij Michels fantastische absurdisme. En zo gaat Maya het ene moment ondergronds op onderzoek uit naar de oorsprong van een aardbeving – om daar Michel aan te treffen die veel te hard zit te drummen. En moet ze het volgende moment de koning van België vragen om genoeg friet om daarmee de gemorste ketchup waarmee ze alle oceanen rood heeft gemaakt op te zuigen. Ingesproken door acteur Pierre Niney, met avontuurlijke muziek van Jean-Michel Bernard, en voortgestuwd door de vrolijke liefde tussen ouder en kind.