Sanatorium Under the Sign of the Hourglass

Programma

• 

  Streets of Crocodiles (1986, 21')

  In dit meesterwerk van de Quays, dat gebaseerd is op het gelijknamige boek van Bruno Schulz, spuugt een museumdirecteur in het oculair van een oude kijkmachine, en zet zo deze stoffige kinetoscoop in beweging, waarna zich een nachtmerrieachtige onderwereld van bizarre poppenrituelen ontvouwt.

• 

  Sanatorium Under the Sign of the Hourglass (2024, 76')

  Na een spookachtige treinreis op een vergeten zijspoor arriveert Jozef bij zijn stervende vader in een afgelegen Galicisch sanatorium, waar de oude man op de een of andere manier nog leeft, ook al is hij volgens alle aardse maatstaven dood. Jozef treft een volledig zieltogende plek aan, gerund door de dubieuze dokter Gotard – een ​​wereld halverwege tussen slaap en waken waarin de tijd zich met tussenpozen herhaalt.
  
  Jozef vindt een uniek object: een houten doos met zeven lenzen, die naar verluidt de uitgedroogde netvliezen van de vorige eigenaar van de doos bevat. Eén dag per jaar, als het licht goed valt, worden deze netvliezen vloeibaar en als de eigenaar door de lenzen kijkt, ziet hij de laatste zeven beelden die erop zijn afgedrukt.
  
  Na twintig jaar maakten de Quay Brothers het vervolg op Street of Crocodiles, met een duister sprookje gebaseerd op de tweede roman van de Poolse schrijver Bruno Schulz. In het bedwelmend droomlandschap beweegt de tijd in meer dan één richting, een maalstroom van herinneringen en donkere visioenen.
  
  De animatiestijl van de Quays bestaat uit hergebruikte materialen van allerlei soorten: kiezels, stukjes schoolbordkrijt, vogelveren, organisch materiaal – een surrealistische wereld met knipogen naar het Duits expressionisme, noir en de stille film.
  
  Sanatorium Under the Sign of the Hourglass ging afgelopen jaar in Venetië in première. In 2014 wijdde Eye een tentoonstelling aan de Quay Brothers.