Sonatine

Een groot deel van Sonatine speelt zich af in een toevluchtsoord aan zee voor gangster Murakama en zijn handlangers. In deze stilistisch beeldschone scènes kijken we naar de wereld door de vermoeide ogen van Murakama. Het prachtige strand en de turquoise zee hadden een idylle kunnen zijn als het dodelijk geweld niet achter elke hoek op loer zou liggen.

Kitano wisselt gortdroge humor af met plotselinge geweldserupties. Hij laat het geweld, zoals meestal in zijn films, uitbarsten te midden van absolute stilte, waarbij de getuigen onbewogen blijven, alsof ze bevroren in de tijd zijn. Hij plaatst de handelingen in strakke kaders, vermijdt het gebruik van drukke cameratrucs en weet met zijn afstandelijkheid een voortdurende spanning op te roepen. Met Sonatine toonde Takeshi Kitano zich een overtuigend stilist, die zijn belofte in de jaren daarna meer dan waarmaakte.

Saillant detail is dat Shochiku aanvankelijk Sonatine niet buiten Japan wilde uitbrengen, omdat de film daar geflopt was, net als Kitano's eerdere films. Nadat de film in 1993 in Cannes was vertoond brak Kitano internationaal door. De meeste van zijn films werden in Nederland uitgebracht door het Filmmuseum.

Vertoning op 35mm.