Tardes de soledad

Albert Serra, aan wie Eye vorig jaar een tentoonstelling wijdde, gaat in zijn nieuwste film op zoek naar de passie en de pijn van de stierenvechter, de gracieuze uitvoerder van de oude kunst van de tauromachie.

Stierenvechten ligt al flink wat jaren onder vuur als een bruut, barbaars vermaak dat dierenleed veroorzaakt. Aan de andere kant kent de tauromachie een lange, gewaardeerde traditie als performance-achtige kunstvorm; de gestileerde dans met de dood vergt uitzonderlijke moed en koelbloedigheid van de toreador die zijn tegenstander – 800 kilo spierkracht en hoorns – nooit mag onderschatten.

Sensorische ervaring

Filmmaker Albert Serra liet zich niet afschrikken door eventuele protesten en legde een dag uit het leven van de gevierde jonge toreador Andrés Roca Rey vast, van het moment dat hij zijn toreadorpak aantrekt tot het moment dat hij het – nu met bloed besmeurde – pak uittrekt.

De term documentaire is in dit verband licht misleidend; Tardes de soledad (Afternoons of Solitude) is veel meer dan een registratie; het resultaat is een een indringende, poëtische en hypnotiserende film waarin beeld, geluid, kadrering en kleur een sensorische ervaring oproepen. Met Serra kruip je zowel in de huid van de stier als in die van de toreador en ben je getuige van de strijd tussen mens en dier, een gevecht waarin het Sublieme, het Tragische en het Schone een verbond aangaan.

Op 3 mei was Albert Serra aanwezig voor een Q&A na vertoning van de film. Het gesprek is hier terug te luisteren.