The 20th Century

Toronto, 1899. De ambitieuze jonge politicus Mackenzie King droomt ervan premier van Canada te worden. In zijn streven naar macht moet hij het opnemen tegen zijn tirannieke moeder, een oorlogszuchtige gouverneur-generaal en het utopische idealisme van een mysticus uit Québec.

In The 20th Century schildert Matthew Rankin een bizar, maar toch op historische feiten gebaseerd portret van een Canadese minister-president die echt heeft bestaan, dagboeken heeft achtergelaten en zich tamelijk onderdanig toonde aan de Britse Kroon, die tot in de jaren dertig van de twintigste eeuw de gang van zaken in Canada bepaalde.

Het resultaat is een eclectische, theatrale pastiche op de historische biopic vormgegeven in de taal van het Duitse expressionisme (in 16mm-Technicolor), waarin de troebele wateren van het onbewuste niet onverkend blijven; King is een schoenenfetisjist, weet zich geen raad met zijn seksuele geaardheid en is even pompeus als onbetekenend.

Rankin over zijn aanpak in de Filmkrant: “Ik haalde mijn inspiratie bij de grote meesters van de kunstmatigheid in cinema, en daar horen de Duitse expressionisten zeker toe – de invloed van Metropolis is denk ik onvermijdelijk, net als The Scarlet Empress van Josef von Sternberg, ook een soort biografische nachtmerrie. Maar ook de Tsjechische animator Karel Zeman was een inspiratie, en de Canadese tovenaar Guy Maddin, en Fellini’s Casanova. En een beetje Lotte Reiniger en een snufje Lars von Trier.”