The Deep End

Weinig wijst erop dat het ogenschijnlijk kalme leventje van Margaret en haar tienerzoon Beau binnen no time overhoop zal worden gegooid. Toch zal niets meer hetzelfde zijn in het comfortabele middenklassegezin als Margaret in de lommerrijke tuin van de woning bij Lake Tahoe een lijk aantreft.

De dode man in kwestie is dertiger Darby, eigenaar van een club in Reno, minnaar van Beau, die zijn seksualiteit aan het ontdekken is. Zonder vragen te stellen dumpt Margaret – daadkrachtige moeder van drie kinderen, echtgenote van een meestal afwezige marineman – het stoffelijk overschot in zee.

Wat daarna volgt is een thriller met Hitchcock-achtige ondertoon, waarin niets is wat het lijkt en de gebeurtenissen een loop nemen waarbij “van het een het ander komt”, overigens zonder dat ‘het ander’ logischerwijs verbonden kan worden met ‘het een’.

Tilda Swinton – voor deze film vooral bekend door niet-stereotiepe rollen in films als Orlando (Sally Potter, 1992), Love is the Devil: Study for a Portrait of Francis Bacon (John Maybury, 1998) en Derk Jarmans arthousefilms uit de jaren tachtig – speelt in The Deep End een moeder die alles op alles zet om haar kind te beschermen – een hands-on Amerikaanse vrouw waarmee het grote publiek zich kan identificeren ondanks haar extreme daad.

Voorfilm

Voorafgaand aan The Deep End zie je Strijd tusschen een kreeft en een zee-polyp (1913, 4’), een korte Franse film waarin omhelzing en verwurging niet te onderscheiden zijn. Persoonlijke keuze Tilda Swinton, die voor alle hoofdfilms een korte film selecteerde – uit haar eigen filmografie of uit de Eye-collectie.