The Gold Rush

Avonturiers zoeken koortsachtig naar goud in de mijnen van Klondike, Yukon. Ook de kleine zwerver Charlie is van de partij. Als een zware sneeuwstorm dreigt, zoekt hij onderdak en schuilt met de crimineel Black Larson en de goedgezinde Big Jim McKay in een verlaten hut.

Na dagenlang honger te hebben geleden – hij eet zelfs zijn eigen schoenen op – maakt een enorme goudvondst hem in één klap rijk. Terwijl Chaplin op zijn schoen kauwt, overweegt iemand anders een moord te plegen om zijn honger te stillen.

Beroemd zijn de scènes waarin Chaplin de gedaante van een kip aanneemt en een blokhut op het randje van de afgrond wankelt. The Gold Rush werd voor het eerst uitgebracht in 1925, waarna Chaplin in 1942 zelf een nieuwe geluidsversie maakte die iets korter was. Na de heruitbreng in 1942 werd die versie genomineerd voor twee Oscars.

De nieuwe restauratie werd verzorgd door het Franse filmbedrijf MK2. Ze werd voor het eerst wereldwijd vertoond op 26 juni 2025, precies honderd jaar na de première in het Egyptian Theatre in Los Angeles. De oorspronkelijke muziekscore van Chaplin uit 1942 werd aangepast en gearrangeerd door Timothy Brock en uitgevoerd door het Italiaanse Orchestra Città Aperta.