The Idiots (Dogma 95)

Lars von Triers komediedrama draait om een Deense commune waarvan de leden de burgerlijke samenleving willen ontwrichten door in het openbaar spontaan fysieke of mentale handicaps te veinzen. Door hun 'innerlijke idioot' aan het woord te laten, willen ze een betere wereld creëren. Binnen de groep ontpopt een nieuwe rekruut zich als een op machtbeluste leider.

Deze Stoffer daagt de anderen uit hun seksuele en psychologische experimenten tot het uiterste door te voeren. Is de groep bereid hem te volgen en daarmee voorgoed met hun oude leven te breken? Ondertussen blijkt Stoffer zelf een geheim verdriet met zich mee te dragen.

Von Trier bevraagt de gedragsregels die we voor onszelf hebben bedacht over gedrag in de publieke ruimte. Wat gebeurt er met menselijke relaties buiten deze normen? Wat gebeurt er als we ons losmaken van deze conventies en taboes overwinnen? De provocerende film werd bij uitbrengt gecensureerd vanwege expliciete beelden, waaronder een groepsseksscène.

Dogma: dicht op de emotie

Toen Lars von Trier en Thomas Vinterberg in 1995 hun Dogma-manifest ondertekenden (“film is géén illusie!”) pleitten de twee jonge filmers voor een zo waarachtig mogelijke cinema: geen ‘verzonnen’ verhaaltjes, geen special effects, geen gelikte belichting, geen studioshots, geen genrefilms, geen soundtrack. In plaats daarvan: filmen met de handheldcamera, dicht op de personages, dicht op de emotie, terug naar de eenvoud en een acteerstijl die het echte leven zo dicht mogelijk benadert.

Films als Festen (Thomas Vinterberg), The Idiots (1998, Lars von Trier), Italian for Beginners (2000, Lone Scherfig) en Open Hearts (2002, Susanne Bier) gelden als boegbeelden van de Dogma 95-beweging en zijn, dertig jaar later, nog een keer te zien in Eye.