The Pit and the Pendulum

Kasteelheer Nicholas Medina (Vincent Price), telg uit een oude Spaanse dynastie, loopt verward door de gangen van zijn sombere kasteel en vraagt zich af waar zijn echtgenote Elizabeth (Britse ‘scream queen’ Barbara Steele) is gebleven.

Als Elizabeths broer Francis zich meldt, op zoek naar het antwoord op dezelfde vraag, krijgt hij van Medina een rondleiding door de spookachtige vertrekken van het kasteel, uitmondend in een bezoek aan de folterkamer, ontworpen door Medina’s vader, berucht beul van de Spaanse Inquisitie.

De waanzinnig geworden Nicholas zet de foltermachine – een bijl in de vorm van een slinger die traag, heel traag op het vastgebonden slachtoffer neerdaalt – in werking. En de rest is gothic history, zou je kunnen zeggen.

Vijftien draaidagen

Corman verfilmde in de vroege jaren zestig een serie horrorfilms (‘chillers’) naar de beroemde verhalen van Edgar Allan Poe. De acht adaptaties, waarvan The Pit and the Pendulum, House of Usher en The Raven de bekendste zijn, droegen in niet geringe mate bij tot de erkenning van Cormans talent als regisseur en budgetproducent.

The Pit and the Pendulum kostte niet meer dan 300.000 dollar, werd opgenomen in vijftien (!) draaidagen en groeide uit tot horrorklassieker. Aan dat succes lag een doorwrocht scenario ten grondslag evenals nauwgezette voorbereidingen; ook het Panavison (breedbeeld)camerawerk van veteraan Floyd Crosby, de Oscarwinnende cameraman van F.W. Murnau’s Tabu (1931), droeg bij aan de sferische kwaliteit van de film.

100 jaar Roger Corman

Roger Corman werd 5 april 1926 geboren in Detroit. 98 jaar later – hij overleed 9 mei 2024 – had de als ingenieur opgeleide Corman meer dan vijfhonderd vermeldingen op IMDB op zijn naam staan, als filmregisseur (56) en -producent (491).

Snel werken, goedkoop werken en alles op tijd afleveren, dat was het handelsmerk van de ‘koning van de B-film’ zoals Cormans bijnaam al snel luidde. Vanaf eind jaren vijftig tot begin jaren zeventig regisseerde hij tientallen goedkope films in de genres horror, monster en avontuur, naast biker- en drugsmovies zoals The Wild Angels (1966) en The Trip (1967). Klassieke Corman-titels zijn o.a. Attack of the Crab Monsters (1957), Teenage Cave Man (1958), A Bucket of Blood (1959) en The Man with the X-Ray Eyes (1963).

De Hollywood-rebel plaveide met zijn independent productiemaatschappij AIP (American-International Pictures, gerund door Samuel Z. Arkoff ) de weg voor heel wat talenten die in de latere jaren zestig en zeventig naam zouden maken; behalve Jack Nicholson, Bruce Dern en Peter Fonda deden ook Francis Ford Coppola, Martin Scorsese, Peter Bogdanovich en Jonathan Demme ervaring op bij Corman.

Laconieke humor

Eenzijdig in zijn smaak was Corman niet; met zijn distributiemaatschappij New World Pictures trad hij op als propagandist van de niet-Amerikaanse film, onder meer met de uitbreng van het werk van regisseurs als Ingmar Bergman, Akira Kurosawa, Federico Fellini en François Truffaut.

In zijn autobiografie ‘How I Made A Hundred Movies in Hollywood And Never Lost A Dime’ (1990) blikte zestiger Corman laconiek en met veel humor terug op zijn succesvolle carrière; ook later bleek de koning van de cultfilm gespeend van de lichte vorm van grootheidswaan die bezit neemt van menig filmauteur. Op de vraag van zijn familie hoe hij herinnerd wilde worden, luidde het antwoord: “Ik was een filmmaker, niet meer dan dat.”