Twenty-Four Eyes

In 1928 arriveert een lerares met goed moreel kompas (de magnifieke Hideko Takamine) in een kleine badplaats op een eiland. Vooruitstrevend en ruimdenkend als ze is, probeert ze haar leerlingen diezelfde waarden bij te brengen, juist nu de donkere wolken van het Japanse militarisme zoveel aspecten van het dagelijks leven beginnen te beïnvloeden.

Kinoshita's film volgt de lerares en haar leerlingen (de 'vierentwintig ogen' uit de titel) gedurende twintig jaar, tot in het naoorlogse tijdperk. Twenty-Four Eyes werpt een tegelijkertijd nuchtere en emotionerende blik op grote thema’s als ouder worden, oorlog en dood, allemaal vanuit het liefdevolle, intieme perspectief van de docente, terwijl ze haar leerlingen ziet groeien en leert omgaan met de harde realiteit van het leven. Zo zijn we getuige van hun strijd, vreugde, verdriet en toekomstdromen.

Twenty-Four Eyes werd verkozen tot beste Japanse film van 1954 door het tijdschrift Kinema Junpo en versloeg zo onder andere films als The Seven Samurai. De indrukwekkende film wordt algemeen beschouwd als Kinoshita's meesterwerk en is nog steeds even populair bij het Japanse publiek als toen hij voor het eerst werd uitgebracht. Het is ook een van de favoriete Japanse films van filosoof en schrijver Susan Sontag.