Over Agnès Varda
Agnès Varda (1928, België – 2019, Frankrijk) was een Franse filmregisseur en fotograaf. Met haar eerste film, La pointe courte (1954) maakte ze een voorloper van de Franse Nouvelle Vague-films. Na Varda’s baanbrekende tweede speelfilm Cléo de 5 à 7 (1962) wisselden korte films, speelfilms en documentaires elkaar af, waaronder Le bonheur (1964, Zilveren Beer in Berlijn), Sans toit ni loi (1985, Gouden Leeuw in Venetië), Les glaneurs et la glaneuse (2000, European Film Award) en Les plages d'Agnès (2008, César).
Op 89-jarige leeftijd werd Varda de oudste Oscar-genomineerde in de geschiedenis met Visages villages (2017). Haar meest geprezen film uit de jaren negentig was Jacquot de Nantes (1991), gebaseerd op de jeugd van regisseur Jacques Demy, met wie Varda sinds 1962 was getrouwd.
Varda maakte ook fotografisch werk en kunstinstallaties. In 2003 stond haar tentoonstelling Patatutopia op de Biënnale van Venetië. Vervolgens had ze verschillende solotentoonstellingen, onder andere bij de Fondation Cartier pour l'Art Contemporain en het Centre Pompidou in Parijs. In 2015 werd ze bekroond met de Erepalm op het Festival van Cannes en in 2017 met de Ere-Oscar voor haar hele oeuvre.
