Alice Doesn't Live Here Anymore

Na het overlijden van haar man stapt Alice met haar elfjarig zoontje in de auto, op zoek naar een nieuwe toekomst in het Amerika van de vroege jaren zeventig, toen het land worstelde met de protesten tegen de Vietnamoorlog, de Civil Rights-beweging van zich liet horen en vrouwen hun strijd voor gelijkberechtiging opvoerden.

Alice Doesn’t Live Here Anymore tekent hoe een vrouw een weg voor zichzelf probeert te vinden, waarbij de liefde voor haar zoontje voorop staat, ook al zegt Alice dat ze “zonder man niet kan leven”, wat destijds als ongeëmancipeerd standpunt gold.

Scorseses enige film met een vrouwelijke hoofdrolspeler wekte veel discussie op over het al dan niet feministisch gehalte, maar was volgens de maker nooit bedoeld als “feministisch pamflet”: “It was a film about self-responsibility and also about how people make the same mistakes again and again”.

Het scenario van Alice Does”t Live Here Anymore werd aangeboden aan Ellen Burstyn om zelf te regisseren, maar ze deed dat uiteindelijk niet en stapte ermee naar Francis Ford Coppola, die het te druk had met The Godfather 2 en zijn vriend Scorsese tipte. Burstyn won een Oscar. Ook met Kris Kristofferson en Harvey Keitel.

Vertoning 4K-restauratie.