De Beeldenstorm

In 1970 werd, aanvankelijk als tijdelijk jongerenproject, in een voormalige melkfabriek aan de Amsterdamse Lijnbaansgracht een muziek-, theater- en filmpodium met theehuis en restaurant ingericht. Tien jaar later werd Johan van der Keuken gevraagd een film te maken over wat inmiddels bekendstond als poppodium en cultuurcentrum de Melkweg.

Wereld

Van der Keuken maakte een poëtische montage van beelden en geluid, waarin statische en dynamische impressies over elkaar heen buitelen, wegrollen, terugkeren. Van der Keuken en editor Jan Dop laten stadsbeelden en interieurdetails altereren met fragmenten van optredens en activiteiten en gesprekken met mensen uit de entourage van de Melkweg: een arbeidsmigrant uit Engeland, een Duitse hippie, een muzikant van Surinaamse afkomst en een van huis weggelopen Nederlands meisje dat in de punkscene haar thuis heeft gevonden. Gefilmd in hun persoonlijke omgeving, vertellen ze over hun leven in de stad en hoe zij in de wereld staan.

Spanning

Deze personages vormen een brug tussen wat zich in de Melkweg afspeelt en wat daarbuiten gebeurt. “Als mensen zeggen: het is een film over de Melkweg dan zeg ik: het is een film over de wereld”, vertelde Van der Keuken in 1985 in een interview in Raster. “Maar als iemand zou zeggen: die plek doet er helemaal niet toe dan zeg ik: maar die bepaalde plaats heb ik toevallig wél beschreven. Het zijn twee dingen die in een spanning ten opzichte van elkaar staan.”

Ze komen samen in de slotsequentie van de film: een audiovisuele mix van een concert van de Britse band Basement 5 en een nieuwsitem over een protest tegen kernwapens op vliegbasis Soesterberg, waar enkele medewerkers (en ongetwijfeld diverse bezoekers) van de Melkweg zich onder de demonstranten bevonden.

Vertoning op 23 december met inleiding / nagesprek (NTB).

Naast De Beeldenstorm heeft Eye een documentaire gerestaureerd over de voorloper van Paradiso: George Sluizers Omtrent Fantasio – De Kosmos. Beiden zijn vanaf 24 december te zien op de Eye Film Player.