Disclosing Diaries - Keti Koti

Op 1 juli 1863 schaft Nederland de slavernij in Suriname op papier af. In werkelijkheid zijn de ‘vrijgemaakten’ in Suriname nog tien jaar verplicht om op de plantages te blijven werken. Ruim 150 jaar later zijn de wonden van de slavernij nog niet geheeld.

De viering van het ‘verbreken der ketenen’ wordt dit jaar kracht bijgezet door beeldend kunstenaar Sarojini Lewis. Met de film en begeleidende spokenwordperformance Disclosing Diaries laat ze zien wat slavernij inhield en wat de doorwerking ervan is op latere generaties.

Zendingswerk

Lewis dook in de de geschiedenis van de plantage Berg en Dal en de nakomelingen van de totslaafgemaakte familie Stutgard. De plantage werd geëxploiteerd door de Hernnhuter Broedergemeenschap, een evangelisch-christelijke gemeenschap. De Herrnhuters waren actief in het zendingswerk in Suriname en dwongen de plantagewerkers hun eigen rituelen en geloven op te geven.

In haar film en performance onderzoekt Sarojini Lewis genderpatronen, intimiteit en familieverhoudingen onder voorheen totslaafgemaakte Creoolse vrouwen en mannen; hiervoor putte ze onder meer uit zendelingendagboeken, familiealbums, kolonialismestudies en historisch materiaal in het Evangelische Broedergemeente Archief in Suriname.

Metalband

Voor de soundtrack van de film en de spokenwordperformance werkt Lewis samen met de Surinaamse metalband Ravech, waarvan twee leden nazaten zijn van de Stutgardfamilie. Met hen geeft ze vorm aan rituelen, verhalen en geluiden.

Een tentoonstelling van Sarojini Lewis is nog te zien in het Scheepvaarthuis.