Fanon

In zijn derde speelfilm duikt Jean-Claude Barny in het leven, de boeken en de strijd van psychiater en essayist Frantz Fanon (gespeeld door Alexandre Bouyer). Het verhaal concentreert zich op Fanons periode als afdelingshoofd van het psychiatrisch ziekenhuis Blida-Joinville in Algerije, met name de periode van 1953 tot 1956, wanneer hij zijn baanbrekende gedachten over het geweld van het kolonialisme formuleerde. In deze periode transformeerde hij de institutionele psychiatrie en schreef hij The Wretched of the Earth (De verworpenen der aarde), een hoogst invloedrijk werk over (de)kolonisatie.

Fanons revolutionaire psychiatrische methoden waren gebaseerd op humanistische waarden maar vielen lang niet bij alle collega's in goede aarde. Ondanks ferme kritiek zette hij zijn werk voort. Hij werd al snel opgemerkt door de Algerijnse onafhankelijkheidsbeweging FLN, die hem uitnodigt zich bij hun beweging aan te sluiten. Naarmate de spanningen tussen het Franse leger en het FLN toenemen, raakt Fanon in het geheim steeds meer betrokken bij de strijd voor de Algerijnse onafhankelijkheid. De indrukwekkende biopic verweeft verleden en heden en benadrukt Fanons langdurige invloed op de strijd tegen onderdrukking, tot op de dag van vandaag.

Deze speciale premièrevertoning van Fanon wordt gepresenteerd in samenwerking met Africadelic Festival en Caribbean Creativity ter herdenking van zowel de 100e verjaardag van de geboorte van Frantz Fanon (20 juli 1925) als de 63e verjaardag van de onafhankelijkheid van Algerije (5 juli 1962). De avond wordt voorzien van een introductie door psychiater Glenn Helberg.

Glenn Helberg

Glenn Helberg is een Nederlandse psychiater van Curaçaose afkomst, bekend om zijn inzet voor culturele diversiteit binnen de geestelijke gezondheidszorg. Hij heeft zich jarenlang hard gemaakt voor een meer inclusieve benadering van psychiatrie, waarbij hij oog heeft voor de sociaal-culturele context van patiënten, met name van mensen met een migratieachtergrond. Helberg is daarnaast een uitgesproken stem in het publieke debat over postkoloniale kwesties, racisme en de doorwerking van het slavernijverleden. Hij pleit voor erkenning van historisch onrecht en benadrukt het belang van heling, collectief geheugen en intergenerationele overdracht van trauma. Zijn werk bevindt zich op het snijvlak van psychiatrie, politiek en maatschappelijk activisme.