still War at a Distance (Erkennen und Verfolgen) (Harun Farocki, DE 2003)

Farocki / Fast Night

Harun Farocki was een meester in het gebruik van beelden van bewakingscamera’s, geautomatiseerde drones en luchtfotografie – niet-menselijke perspectieven die in strijd zijn met het leven op menselijke schaal, waar ook Omer Fast films over maakt. Double bill over surveillance, met Q&A.

Bij de première van Stranger Eyes is een begeleidend programma te zien, samengesteld door dr. Francesco Ragazzi, universitair hoofddocent Internationale Betrekkingen aan het Instituut Politieke Wetenschap, Universiteit Leiden.

Programma

5.000 Feet is the Best (Omer Fast, 2011, 30')
5.000 Feet is the Best is gebaseerd op twee ontmoetingen met een operator van een Predator-dronesensor, opgenomen in een hotel in Las Vegas in 2010. De droneoperator stemde ermee in om voor de camera de technische aspecten van zijn werk en zijn dagelijkse routine te bespreken. Buiten beeld en off the record beschreef hij incidenten waarbij het onbemande vliegtuig zowel op militanten als burgers schoot – en de psychologische problemen die hij daardoor ondervond.
War at a Distance (Harun Farocki, 2003, 58')
In 1991, toen beelden van de Golfoorlog de internationale media overspoelden, was het vrijwel onmogelijk om onderscheid te maken tussen echte beelden en computerbeelden. Dit zou onze manier van ontcijferen van wat we zien voorgoed veranderen. Het beeld wordt niet langer alleen gebruikt als getuigenis, maar ook als een onmisbare schakel in een proces van productie en vernietiging, zo betoogt Farocki in War at a Distance.

Met behulp van archiefmateriaal en origineel materiaal toont Farocki de relatie tussen militaire strategie en industriële productie en belicht hij hoe oorlogstechnologie wordt toegepast in het dagelijks leven.