Fuori

Rome, 1980. Nadat haar magnum opus De kunst van het genot, waaraan ze tien jaar lang heeft gewerkt, door de Italiaanse uitgeverswereld wordt afgewezen, belandt schrijfster Goliarda in de gevangenis omdat ze – als provocatie – sieraden stal van een rijke vriendin. Haar ontmoeting met een aantal jonge gevangenen blijkt een levensveranderende ervaring. Goliarda ontdekt een wereld zonder klassenverschillen.

Na hun vrijlating blijven de vrouwen elkaar gedurende een zinderende zomer ontmoeten. Vooral de band tussen Goliarda en Roberta, een recidivist en politiek activist, verdiept zich. Door de verhalen van haar vriendinnen en hun strijd voor onafhankelijkheid herontdekt Goliarda de drang om te schrijven. Ook de levenslust keert terug: ze probeert vrede te sluiten met haar teleurstellingen en leert om vrij te leven.

Het met fijne penseelstreken gefilmde Fuori is geïnspireerd op de autobiografie uit 1983, L'università di Rebibbia van Goliarda Sapienza, die pas na haar dood beroemd werd als schrijfster.

Over de regisseur

Mario Martone (1959, Italië) begon zijn carrière in het theater. In 1979 richtte hij samen met Angelo Curti, Pasquale Mari en Andrea Renzi de theatergroep Falso Movimento op, die wordt beschouwd als een van de belangrijkste moderne Italiaanse avant-garde groepen. Tot zijn bekendste films behoren Morte di un matematico napoletano (1992), L’amore molesto (1995), La terra trema (1998), Caravaggio, l’ultimo tempo (2004) en Qui rido io/The King of Laughter (2021).

Voorfilm

Voorafgaand aan Fuori zie je de korte reclamefilm Bellezza femminile (2') van Joop Geesink's Dollywood uit 1952. Het is een reclame voor Super-Iride kledingverf in de vorm van een poppenanimatie waarin een vrouw met grauwe kleding op een bal maar niet ten dans gevraagd wordt.