Im Keller

Ulrich Seidl keerde na zijn Paradies-trilogie terug naar de documentaire vorm met dit zorgvuldig gestileerde portret van een aantal Oostenrijkers en hun kelders, waar, volgens Seidl, zijn landgenoten zich van oudsher overgeven aan hun meest persoonlijke hobby's. Seidl wrikt onder de onberispelijke straatstenen van Oostenrijks suburbia om daar vreemde zaken aan te treffen. Hij goot dit portret in een uitermate ongemakkelijke intieme vorm, waarbij het aan de kijker is om te bepalen hoeveel Seidl heeft geënsceneerd of gemanipuleerd in deze menselijke tableaus.

Hij filmde een man van middelbare leeftijd die de akoestiek van zijn holle kelder test te midden van schietschijven; een getrouwde, zachtaardige man wiens kelder volstaat met nazi-memorabilia; een jonge vrouw die haar baan bij een supermarkt heeft verruild voor die van sekswerker, en een echtpaar die een meesteres-slaaf-relatie hebben. En dan is er nog de vriendelijke uitziende Alfreda, die de kleine kelder heeft volgestouwd met griezelig levensechte poppen, die kunnen worden geknuffeld en getroost.

Seidl werkte voor het eerst samen met cameraman Martin Gschlacht, bekend van de geometrische beelden van collega-Oostenrijkse Jessica Hausner. In zijn zorgvuldig gefilmde sombere interieurs delen de geïnterviewden openhartig en moedig hun grootste angsten en verlangens. Deze nachtelijke reis door de ondergrond van de ziel leidde in 2014 tot een wekenlang politiek schandaal en het aftreden van verschillende Oostenrijkse politici.

Seidl zei zelf: "In ons onderbewuste is de kelder ook een plek van duisternis, een plek van angst, een plek van menselijke afgronden."

“...confronterend...Misschien wel omdat Im Keller vooral ook verborgen kanten van onszelf weerspiegelt. **** (De Telegraaf)

“...boeiend en vermakelijk... (VPRO/Cinema.nl)

**** (NRC)

Voorfilm

Bij geselecteerde vertoningen zie je vooraf de korte film Brüder, laßt uns lustig sein (2006, 1'), die Ulrich Seidl maakte in het kader van het Mozartjaar 2006. "Twee mannen genieten van de slavenaria uit Mozarts Zaide, zoals je jezelf bevredigt als je in de stemming moet komen en plezier moet hebben op commando", in de woorden van Seidl zelf.