La double vie de Véronique

La double vie de Véronique was de eerste film die de grote Poolse regisseur Krzysztof Kieslowski (1941-1996) maakte na de val van de Berlijnse Muur. Het was ook de eerste Kieslowski-titel waarin de Franse actrice Irène Jacob (Trois couleurs: Rouge, Al di là delle nuvole van Michelangelo Antonioni) haar opwachting maakte, in een indrukwekkende dubbelrol.

Jacob is zowel Weronika als Véronique. De een woont in Krakau, de ander in Parijs. Beiden zijn (klassiek) zangeres die een grootse carrière wordt voorspeld, alle twee hebben dezelfde hartkwaal. Weronika sterft bij een optreden, wat niet zonder effect blijft op Véronique: zij stopt met zingen en ontvangt een cassettebandje van een mysterieuze onbekende.

Droomachtige scènes

Zijn we werkelijk uniek? Hoe zouden we reageren als we een dubbelganger ontmoeten die niet alleen uiterlijk maar ook innerlijk op ons lijkt? Wat is identiteit? In hoeverre kunnen we invloed uitoefenen op onze levensloop? Het zijn een paar van de filosofische vragen die Kieslowski stelt, om ze vervolgens in poëtische, bijna droomachtige scènes uit te werken.

Op het filmfestival van Cannes 1991 ontving de film maar liefst drie onderscheidingen: Beste actrice (Jacob), de Fipresci-prijs van de Internationale Filmkritiek (Kieslowski) en de Oecumenische Juryprijs (ook voor Kieslowski).

..troostrijk...tijdloos...prachtig vormgegeven...ontroert en fascineert...in Cannes terecht de prijs voor beste actrice. (**** NRC Handelsblad)