La grazia

De ambtstermijn van president Mariano De Santis (Toni Servillo) loopt ten einde. In de galmende zalen van het kolossale presidentieel paleis leidt hij een eenzaam bestaan, rouwend om het verlies van zijn vrouw. Voor hij terugkeert naar het gewone leven moet De Santis beslissen over twee grote vraagstukken die nog voor hem liggen: gratieverzoeken van controversiële gevangenen en een euthanasiewet, tegen de wil van de Paus in. Wat wordt zijn nalatenschap aan zijn geliefde Italië?

Sorrentino weet zijn verhaal in prachtige beelden te vangen en geeft zich bij tijd en wijle over aan de hiphopmuziek, net als zijn hoofdpersoon. La grazia was de openingsfilm van het filmfestival van Venetië, waar Toni Servillo de prijs voor Beste Acteur won.

Volgens Sorrentino is La grazia een film over liefde en twijfel, "en de noodzaak om die te omarmen. Dit geldt met name in een wereld waar politici te vaak een bot pakket van zekerheden presenteren dat alleen maar schade, wrijving en wrok veroorzaakt." Het is ook een film over een moreel dilemma. "Of er wel of geen gratie verleend moet worden aan twee personen die een moord hebben gepleegd, hoewel de omstandigheden wellicht vergeeflijk zijn. Of hij, als katholiek, wel of niet een problematisch wetsvoorstel over euthanasie miet ondertekenen." Sorrentino concludeert: "Ethiek is een serieuze zaak. Het houdt de wereld overeind. En Mariano De Santis is een serieus man."

'Sorrentino has made some beauties in his career. This is one of his best' (Deadline).