Skip to content
Eye Logo link to homepageEye Film Museum Logo, link to homepage
One plus one

One Plus One

Jean-Luc Godard / GB, 1968 / 100 min.

‘Militant maoïst’ noemde de regisseur van À bout de souffle zich rond 1968. Op zoek naar nieuwe inspiratie schaarde Jean-Luc Godard zich aan de zijde van de protestgeneratie. In One Plus One richt hij de camera op de Rolling Stones, en vangt hij het ontstaansproces van het duistere ‘Sympathy for the devil’, afgewisseld met fictieve scènes rond een revolutionaire groep Parijse jongeren en Black Panthers op een autosloop. Marx, Bakoenin, Mao, Black Power, Che Guevara: het pantheon van de jaren zestig in beeld, geluid en tekst.

One plus one poster

Rond 1967 begon Godard zijn filmopvattingen te herzien. Zijn huwelijk met Anna Karina, muze van Vivre sa vie en Pierrot le fou, was gestrand. Studentenactiviste Anne Wiazemsky (La Chinoise) werd Godards nieuwe muze. De camera richtte zich op de protestgeneratie, Godard “filmde” niet meer, maar maakte “politieke essays”.

Stones in de studio

De twee delen bestrijken de opstand van de rock ”n roll, belichaamd door de Stones en het protest van de Europese studentenbeweging. Godard - die op dat moment liever in roerig Parijs zou zijn geweest - ving het adembenemende creatieve proces van het ontstaan van een van de Stones beste songs in een opeenvolging van enerverende camerabewegingen. We zien de Stones in de Londense Olympic Studio schaven aan het materiaal; een oorspronkelijk melodieus popliedje groeit uit tot de duistere song die - met 'Street Fighting Man' - rebelse herkenningsmelodie werd van mei ”68.

maoïstische hippies

“Alle burgerlijke waarden ondermijnen, ruïneren en vernietigen”. Godards weerzin tegen het gaullistische, conservatieve Frankrijk kreeg beslag in een serie gedramatiseerde scènes, vignetten van de revolutie. Black Panthers executeren blanke maagden, een “fascistische pornoverkoper” reciteert 'Mein Kampf' voor een groep maoïstische hippies, heldin “Eve Democracy” (Anne Wiazemsky) wordt als martelares voor de revolutie op een altaar geheven en Godard zwaait met rode vlaggen. “Het is allemaal heerlijke onzin”, schreef historicus en situationisme-kenner Andrew Hussey, “maar het ziet er fantastisch uit.”

Dit is onderdeel van

Details

Regisseur

Jean-Luc Godard

Productiejaar

1968

Productieland(en)

GB

Originele titel

One Plus One

Lengte

100 min.

Drager

Blu-ray

Onderdeel van

1968

Vijftig jaar geleden kwamen studenten, fabrieksarbeiders, jongeren en filmmakers in opstand tegen het gezag, van Parijs tot Mexico-Stad. In hun handen niet alleen stenen maar ook wendbare, lichte 16mm-camera’s.

Lees meer
campagnebeeld 1968: You Say You Want a Revolution
Achteraf nog iets drinken of eten? Reserveer online voor Eye Bar Restaurant.
Voorrang op tickets? Steun Eye en zie meer.
NLEN

Huidige tentoonstelling

  • 20 januari — 20 mei 2024

    Paravel & Castaing-Taylor

    Cosmic Realism

Films, talks & events

Toon alles

voor alle dagen

in alle talen

Sorteer op